دیشب داشتم فکر می‌کردم اگه زنگ بزنم به سالن ناخن‌ قبلیم و دیگه ناخن‌کار محبوبم اونجا نباشه چی، الآن زنگ زدم و فهمیدم تصادف کرده و واقعا سه ماهه نمیاد. 😟

اینکه زنگ زدم گفتم می‌خوام با فلانی انجام بشه کارم و سریع شناخت که من کی هستم واقعا رقیقم کرد. شرمنده سالن محبوبم که دو سه ماه بهت خیانت کردم و رفتم جای دیگه. (Pms talking)

ما خیلی از رابطه هامونو با فرستادن ریلز حفظ کرده بودیم بی ناموسا

سردرد زیاد و نیاز به خواب دارم ولی میهمان داریم. غم.

عین زنایی که بچه‌شون نمیشه توییتای گوربه‌دارا رو نگاه میکنم و با حسرت لایک میکنم :(

اینکه آدم شب تولدش پریود بشه اصلا جالب نیست، ممکنه با هر پیام تبریک دو سه قطره‌ گریه کنم.

این پبرسینگی که زدم اصلا هندزفری-فرندلی نیست. اشتباه محاسباتی.

نمی‌دونم چرا این پروژه‌ی کارشناسی تمومی نداره، وسطش دوبار جنگ شد، مدیرگروه عوض شد، بخاطرش اندازه‌ی خون پدر داورها پول کانفیگ دادم، ولی هنوز تموم نشده.

یهو تابستون شد که باز.

نظر نامحبوب بنده اینه که «فقط» گوجه سبز شهریار خوشمزه‌ست.

هم‌اکنون، عنتر و منتر استاد راهنما هستیم.

من یه «تا اطلاع ثانوی اندیشی» دارم درباره‌ی ارزیدن زندگی. الان هنوز فکر می‌کنم می‌ارزه.

به دروس رشته کامپیوتر باید تعدیل ۱ و تعدیل ۲ اضافه شه به نظرم

بعد یک سال دور بودن از آکادمیا، واقعا این پروژه داره بهم فشار میاره، هی دارم برای فردای دفاع برنامه می‌ریزم.

قرمزه رو میخ😭

منتظرم این پروژه هم دفاع کنم که بعنوان آخرین تلاشم، به استاد راهنمام بگم که یه جا ریفرم کنه :(

یه جوری از موزیکای خودم خسته‌ام، که از شنیدن موزیکای همسایه خوشحال می‌شم. حداقل تکراری نیستن.

من فردا دفاع دارم و دوباره داره جنگ می‌شه. می‌بینید؟

تموم شششششد.

یکم می‌خوابم، بعدش شال و کلاه می‌کنم می‌رم بیرون و برای خودم جایزه می‌خرم.