نمی‌دونم، اون‌موقع دوسش نداشتم، الان دارم، دیره ولی.

همه چی رو امتحان کردم، نشد...

دارم باز فروپاشی می‌کنم از میل، یه کنده در حال سوختنم.

هرجا خاطرات خوب داشت روانت رو نابود می‌کرد، مطمئن باش که خاطرات و حس‌های بد رو فیلتر کردی.

اشتباه کردم. یادم می‌مونه، بد زخمی موند رو قلبم.

خدایا کمک کن به خیر بگذره. راهنمایی‌م کن.

جنایت و مکافات، داستان سه سال اخیر زندگیم.

با احساسات آدما بازی می‌کنم. خوشت میاد قبول کن.

خدایا کمکم کن، خواهش می‌کنم.

چجوری ممکنه این داستان خط سفید لو نرفته باشه؟ خیلی عجیبه. یارو می‌گه من هفت ساله سیم‌کارتم سفیده!!!

بی‌معرفتا

منم کامل نیستم، اشتباه می‌کنم، اشتباهای بزرگ، خیلی بزرگ.

وسعت رنج، سکوت می‌آرد.

فروپاشیدم.

باختم

همه چی رو باختم.

زشت بود کارم

به گمانم هیچی اندازه اون اشتیاق بی‌انتها برای شناخت یک انسان عاشقانه نیست. اون کنجکاوی ناخودآگاه و هوشیاری همیشگی که به انسان احساس ارزشمند بودن میده. بدون درخواست کردن اینکه منو ببین من وجود دارم.

عب نداره، می‌سازمش.

دوباره شروع می‌کنم.