nobody: dementors:

“อยากขำก็ขำเลย ฉันให้แค่หนึ่งวัน” เขาทำเป็นไหวไหล่เบาๆ ไม่ยี่หระ อย่างน้อยก็ดีที่ทำให้ใครต่อใครยิ้มได้บ้าง

“คุณขำ? ฉันคิดว่าคุณต้องรู้แน่ๆ” เจตนาจะแผ่รังสีอำมหิตใส่อีกฝ่าย แต่คงหมดมาดเพราะคำว่าบู้บี้แล้ว —

“…” เขาเป็นสเนปที่น่ารัก เขารู้ดี พยักหน้ากับตัวเอง —

“นี่ขนาดคุณไม่ขำนะ” หรี่ตามองเด็กสาวเหมือนจะดุ แต่ก็ไม่ — ให้วันนี้เป็นวันของเด็กๆ เขาเถอะ “เอาเถอะ ฉันให้ขำเต็มที่ มีความสุขเยอะๆ”

“พูดถึงฉันเหรอ”

“มีศาสตราจารย์หน้าเหมือนกันสองคน” “ระบุยูสเซอร์เนมไปเลย คุณไอเดน”

“ฉันจะใจดีต่อไปเรื่อยๆ ถ้านักเรียนปฏิบัติตัวดี โอเคไหม” “และถ้าขำขันเพราะมุกฉันกันล่ะก็ ฉันคงนับว่าเป็นการประพฤติที่ดีด้วย” พยักหน้าตามคำพูดของตัวเอง

“ก็คงประมาณนั้น” ทำเป็นเมินคำว่าน่ารักไป รู้ตัวอยู่แล้วว่าน่ารัก… “หัวเราะไปเถอะ ดีแล้วที่ฉันทำคุณและคนอื่นๆ ยิ้มได้ – เต็มที่กับงานเลี้ยงนะ”

“ถ้ากลั้นขำแล้วเสี่ยงซี่โครงหัก คุณก็ระเบิดหัวเราะออกมาเถอะ” เขาเองก็กลั้นยิ้มที่ได้เห็นท่าทางแปลกๆ ของนักเรียนตรงหน้า

“พยักหน้านี่เห็นด้วยหรือกลั้นขำล่ะ เราน่ะ”

“ไม่ใช่คาถานะ คุณกรีนกราส” “คาถาเดียวที่ฉันจะร่ายคือ อะวาดาฯ”

“เห็นคุณเลิฟกู๊ดอย่างนี้ แต่ขยี้ไม่หยุดเลยนะ” กลอกตาไปมาแสร้งว่าหงุดหงิด…

“ไม่บอก” “ถ้าฉันบอก ฉันจะดูเป็นคนใจดีเกินไป”

“ฉันกินแต่คุกกี้แถวๆ นั้น คอแห้งจะตาย – ” “คุณคิดว่าอะไรในงานที่รสชาติดีบ้าง ฉันจะได้ไปหยิบกินบ้าง”

“ยอเก่งตามประสาแหละนะ” “อย่าหวังแต้มบ้านเลยเชียว ฉันเป็นคนที่เที่ยงธรรมมากนะ คุณเกรนเจอร์” สิบแต้มให้สลิธีริน —

“ดูเลิ่กลั่กเหลือเกินนะ เดรโก”

“ไม่มีไปอีก” “ให้พูดความจริงอีกครั้งนะ” หรี่ตามอง

⠀        บรรยากาศในงานครึกครื้นแบบที่ควรจะเป็น คู่เต้นรำหลายคู่ไปเต้นรำกันบนฟลอร์ รวมถึงเพื่อนสนิทของเธอก็ไปร่วมเต้นรำกับเขาด้วย โบกมือให้เพื่อนสนิทพร้อมกับยัดพุดดิ้งเข้าปาก เธอจะสื่อว่า 'สวยมากอิซซี่! เธอทำได้' ส่วนตอนนี้โรเซลินน์ทำได้เพลงโยกเบาๆ แล้วกินต่อไป ⠀

⠀ ⠀⠀⠀𝐏𝐑𝐈𝐍𝐂𝐄 𝐀𝐃𝐀𝐌, ⠀⠀⠀𝐇𝐎𝐔𝐒𝐄 𝐎𝐅 𝐖𝐈𝐋𝐋𝐈𝐍𝐆𝐓𝐎𝐍 ⠀⠀⠀เพียงยศศักดิ์ที่ขัดขวาง ⠀⠀⠀มิใช่กำแพงกว้างที่ขัดกั้นเรา ⠀⠀⠀ได้โปรดอย่าเปลี่ยนใจ . . . ⠀⠀⠀เมื่อได้ล่วงรู้ตัวตนของผม ⠀⠀⠀───── #octh ༄ ⠀