یه حس مزخرفی دارم. انگار قرار بوده عصر ببینمت ولی خوابم برده. بیدار شدم دیدم شب شده، توعم زنگ نزدی.

چه سیاره خسته کننده‌ای نه جادوگری، نه پری، نه الفی، فقط یه ستاره بهش میدم اونم به خاطر وجود حیوونا.

اینسری که جنگ شروع بشه بفهمم کجارو میخواد بزنه میرم همونجا میخوابم

دیشب دوستم داشت میگفت روز تولد برای دخترها از همه چیز مهم‌تره. اولین تولد دختره رو برینی توش؛ اون رابطه تمومه. :))))))))

من عاشق زندگی کردن بودم، هر بار اتفاقی می‌افتاد بعد از مدتی دوباره بلند می‌شدم و ادامه می‌دادم، به اهدافم فکر می‌کردم به آینده‌ای که منتظرمه، این اولین باره تو زندگیم که مدت زیادیه از ته دل غمگینم، هیچ چیزی خوشحالم نمی‌کنه و مطلقا امیدی به آینده و تلاش و اتفاق مثبتی ندارم.

با ارزش‌ترین هدیه‌ی من به فرزندم، عدم وجودشه

فک میکنم یکی از بزرگ‌ترین دلایل افسردگی این جامعه، بلاتکلیفیه. شما هیچ برنامه‌‌ریزی‌ نمیتونی برای یک ماه آینده‌ات بکنی چون معلوم نیس چه اتفاقی میخواد بیوفته.

«چگونه فراموش کنم که جوانی من چطور سرد و خاموش گذشت؟» - آنا آخماتووا.

بجایی نوشته بود؛ قوی بودن معمولا انتخاب آخر زن‌هاست! اونا اولش دوست دارن دوست داشته بشن، فهمیده بشن، اولویت بشن… وقتی نمیشه، تصمیم می‌گیرن قوی باشن! #هیچ‌جا

من عمیقا غمگینم؛باشگاه میرم، به خودم میرسم، بیرون میرم،ولی جونم غمگینه، تا حالا جونتون غمگین بوده؟

این‌روزا اگه کسی ذوق یا احساس خرجتون کرد، خیلی قدرشو بدونید. چون این احتمالا ته‌مونده‌ی ذوق و احساسشه و شما براش خیلی آدم مهمی هستین.

چه قشنگیایی تو دنیا هست و ما ازش محرومیم...:(

تفریحات من با کسی که توی ICU بستریه، یکسانه.

به عقیده ی من يكى از ظالمانه ترين تجربه هاى هرآدمى تجربه ى كور شدن يه ذوق خيلى عميقه. يهو براى يه مدت طولانى همه چیز تاريك مى شه..،

حق با عارف بود؛ هر عشقی میمیرد.

این حس لوزر بودنی که دارم هر لحظه داره منو به سوساید نزدیک تر میکنه

از دی ماه تا اردیبهشت ، من هیچ خاطره ای از زندگیم ندارم.فقط روزام گذشته.

یه حسی بم میگه امشب میزنه 🫠