چرا واقعا؟ رو دیوار یه کلیسای متروکه در قلات

این سرنوشت محتوم تمام ما کارگرهای کتابفروشی‌ست… چه نویسنده باشیم، چه مترجم، چه کتابفروش، چه ناشر و چه چاپخونه‌چی … کاش من هم به‌زودی دل و جرأت تو رو پیدا کنم.

آقای مسکوب، امروز عصر در خیان چنگیزی دیدمتان سوار موتور بودید. یه دختر بچه هم ترک موتورتان بود که سؤالی از شاهنامه نداشت. تازه جوان هم بودید و اصلا نمرده بودید.

بعضی آدم‌ها هم…

ماریو بارگاس یوسا 🖤 تکه‌ای از سخنرانی نوبل ۲۰۱۰

مردها می‌گن دوستت دارن و حتا مغزت رو هم می…

چو خاکت می‌خورد چندین مخور غم #سعدی

این چند روز کی داره بهم فکر می‌کنه که هی ساعت و دقیقه‌ی یه شکل می‌بینم. بیاد بگه :)) این تنها خرافه‌ی بامزه‌ای که خوشم میه 😂 شما از چه خرافه‌ای خوشت‌تون میاد؟

به‌نظرم اعتیاد هم پروژهٔ ج.ا برای حذف، بی‌اعتبار کردن، فسادِ روانی و مغزی جوون‌های با استعدادمون. طرف باهوشه و ظرفیت خوبی برای کارهای فکری داره اما سرخورده می‌شه و یه راه آسون جلوی پاش می‌بینه. اعتیاد. می‌ره سمتش و خودش رو خیلی نرم، نابود و مطرود می‌کنه که هیچ امید بهش نیست…

بندر بی‌صداست قایقا خوابیدن دلِ دریاچه‌ها پر زِ خاکستره چشمِ فانوسِ پیر مات و مبهوت مونده شب، رو خاکِ خونین گریه می‌کنه… من، تنها نشستم کنار موجای مرده به تماشای غربت به تماشای بندر. #ابراهیم_منصفی #بندرعباس🖤

مدت‌ها بود برای خودم اشک نریختم اما امشب… برای بندری که هرگز ندیدمش گریستم اعتراف کن ج.ا که بی‌کفایتی اعتراف کن اگر چه بخشوده نخواهی شد چون جانهایی را گرفته‌ای که برنخواهند گشت اما اعتراف کن و از خاکمان برو و جای تک‌ تک جانهایی که در هر روز گرفتی چندین‌بار بمیر

حسابی نیست با وحشت جنون‌ کامل ما را #بیدل

ندارد گردن تسلیم بیش از سایهٔ مویی عبث بر ما تُنُک‌ کردند تیغ قاتل ما را غبار احتیاج امواج دریا خشک می‌سازد عیار کم مگیرید آبروی سایل ما را #بیدل

رفته بودم خودکشی کنم. مستند نصرت کریمی رو دیدم. آقا، یه «#نصرت_کریمی »ما ر‌و نجات داد :)

درسته چپ‌ها خیلی گند زدن ولی دلیل نمی‌شه جای همدلی با کسی که مقابل این گَعده ایستاد و روایت نوشت اینطور بی‌رحم باشید من می‌دونم چه شجاعتی می‌خواد علیه این‌ها نوشتن

تو زندگی زیاد خجالت کشید‌ه‌م، اما این شرمی که از اخراج افغان‌ها تمام وجودم رو گرفته از یه جنس دیگه ست. حس می‌کنم نه من و نه هیچکدوم دیگه‌مون هیچ وقت ازش خلاص نخواهیم شد.

اين استخوان نمی‌سوزد می‌شكافد بندبند انگشت‌هام را و رگ اين‌گونه می‌تپد لحظه‌یی به خون/ دمی به شك #پرویز_اسلام‌پور

مسأله‌م نفرت‌پراکنی نیست‌ها ولی چندتا از این زندانی سیاسی‌هایی که از نزدیک دیدم اکثرشون تفِ سربالان و تنها واژه‌ای که برای توصیف حالم دارم درد هست دردی که استخون‌هامو تا مغزش می‌سوزونه که بازم دارن تو زمین ج.ا بازی می‌کنن و خودشون نمی‌دونن یا اگه بدونن که…