นุ้งชิมะเอนากะ ภูตหิมะตัวน้อยๆ ตอนกลางคืนจะนอนในสภาพดังโงะเพื่อแบ่งปันไออุ่นให้แก่กันและกัน น่ารักเอาโล่อะ บางตัวขยิบตาให้ด้วยง่า 😳😳😳

ฉันนึกถึงนักวาดในตำนานคนนึงที่วาดแฟนอาร์ต Hyouka โฮตาโร่จิทันดะ ต่อเนื่องมาตลอดเป็นสิบปี ละภาพโคตรสวยยังกะอฟช. วันนึงดราม่ามีคนโควทแซะหรืออะไรซักอย่าง คุณเขาลบรูปที่เคยวาดออกไปทั้งหมด ในทุกแพลตฟอร์ม สูญสิ้นอารยธรรม 10 ปีในทันใด ละเขาก็หายไปเลย สะเทือนใจโคตรๆ คิดละยังซึมไม่หาย 😩

ส่วนตัวเมื่อก่อนคือซื้อหนังสือฉ่ำมาก แต่นานๆเข้า มันเยอะจนล้น ไม่มีที่เก็บ เวลาขายถ้าไม่ใช่เรื่องดังจริงๆก็ขายยาก มีรอยนิดหน่อยก็ไม่เอา ทุกวันนี้เลยซื้อแต่ ebook อยากอ่านเมื่อไหร่ก็เปิดอ่านได้เลย แต่อยากให้ราคา ebook มันลดลงหน่อย ราคามันแรงเท่าแบบเล่มเลย อยากให้ถูกกว่าสัก 30%

ชั้นเคยเจอผญโดนกระชากกระเป๋า แล้วชั้นวิ่งตาม แฟนชั้นยืนซื้อไอติมให้ชั้นอยู่เหนชั้นวิ่ง ฮีทิ้งไอติมวิ่งมาด้วย ทีนี้พอแฟนชั้นกระชากมาได้ ชั้นเลยต่อยมันแล้วแย่งกระเป๋ามา ทีนี้อิผญวิ่งตามมาตะคอกใส่ชั้นว่าต่อยทำไม เป็นบ้าเหรอ มันเป็นแฟนกู กุทำคลิปเล่นเฉย ๆ จากนั้นกุไม่ช่วยใครอีกเลย

เอาจริงๆ อ่าวไทยก็เคยเป็นทะเลที่วัตถุดิบทางอาหารดีที่สุดในโลกรองจากญี่ปุ่นอยู่น้า (แต่มันเจ๊งหมดแล้ว ลากอวนจนปะการังหายหมด)

น่าจะเพราะไม่มีติ๊กต่อกก็เลยทำได้

สงครามระหว่างประเทศที่คนใช้ชีวิตในทวิตเยอะพอกันอะเคสนี้ เพราะมันมีคนญปเยอะมากที่เห็นด้วย (รวมถึงฟควงเองก็ด้วย) แต่ถือว่าสัดส่วนรอบนี้คนไม่เห็นด้วยกับรูปแบบรายการเยอะกว่าอยู่ แล้วนี่โคจิอะ ลูกรักชาวเน็ตไทยพูดไรคนก็เอ็นดู เป็นลูกพระยานาหมื่นขนาดนี้ ชาวเน็ตไทยไม่ใช่ติ่งยังมาช่วยด่า

แล้วอีบุ๊คใน meb อ่ะ เวลาลดราคาชอบคิดจากราคาเล่ม ซึ่งมันไม่ควรเป็นแบบนั้นนะ เพราะนี่มันเป็นอีบุ๊ค ราคาไม่ควรเท่าแบบเล่มด้วยซ้ำ ถ้าจะคิดราคาเท่าแบบเล่ม อ่านจบละชั้นขายคืน meb ได้มั๊ยล่ะ

โห เป็นกูหลังได้ยินคำนั้น จะต่อยอีนั่นด้วยละให้มันเรียกตำรวจ กูจะได้เล่าให้ตำรวจฟังอีกที

แต่อีบุ้คก็ไม่มีต้นทุนอื่นๆมั้ยนะ แบบค่าพิมพ์ ค่าขนส่ง ค่าสตอค ค่าเสื่อมสภาพจากการเก็บ ค่าพื้นที่ ค่าขนย้าย ค่าฝากขายใด ๆ

หนังสือhow to มันก็ตามตัวอะ ทุกอย่างมันถูกเคี้ยว บดมาให้แล้ว แต่วรรณกรรมมันต้องอาศัยการตีความ ละยิ่งยาวนาน มันก็ยิ่งผลิตวิธีเล่าใหม่ ๆ คนอ่านมันอัพสกิลตัวเองตาม แต่how to มันมีแต่จะต้องย่อยง่ายขึ้น เพราะคนมาอ่านเขาต้องการแค่ความรู้

คิดว่าศลปบางคนเหมือนจะไม่รู้จริง ๆ ตอนสมัยวนว จีซองเล่าให้ฟคที่ไปไซน์ว่า “ตอนที่เมมเบอร์ไปกินข้าวข้างนอกกัน(ร้านอาหาร) หมดไปเป็นหมื่นเลย” ฟคก็ตอบกลับมาว่า “พวกเรามาหานายหมดเยอะกว่าอีก” จีซองก็อึ้ง

ตอนทำที่ดิสนีย์นี่ได้ทำร้านอาหารในรีสอร์ท วันแรกที่เข้าเทรนในร้านเค้าก็เอาทุกเมนูมาวางมห้ นี่ก็คิดว่าอ่อปาร์ตี้รับน้องใหม่หรอก็กินๆๆๆๆ จนท้องจะแตกพอกินเสร็จเค้าถามว่าอาหารเป็นไงบ้างนี่ก็พูดไปเรื่อยอร่อยค่ะ แต่อันนี้เค็มๆ อย่างเดียวเหมาะกับเด็ก

เค้ารู้ปะว่าข้อสอบภาคอินเตอร์ง่ายกว่าภาคไทยอะ

ขมวดคิ้วตั้งแต่บรรทัดแรกเลยปัดผ่าน แต่รู้สึกแปลก ๆ เลยกลับมาอ่านอีกที คุนน้า การใช้คำเนาะ5555 สรุปเป็นเรื่องของนักเขียนที่ตื่นขึ้นมาในอีก 100 ปีข้างหน้า โลกอนาคตซึ่งทุกคนใช้ AI เขียนนิยายเป็นเรื่อง‘ปกติ’ แต่ตัวเอกยืนหยัดจะเขียนนิยายด้วยมือตัวเอง

ไฮคิวก็ไม่ได้ชนะรอบแรกที่เข้าชิง