اما عزیز من کاش در روزگار دیگری می زیستیم ما همگی حیف بودیم!❤️‍🩹

نمی دانم چه خواهد شد،راستش را بخواهی دیگر برای تمام احتمالات زندگی خسته ام.

نه میتونم شرایط رو تغییر بدم نه میتونم چیزی که هست رو بپزیرم.

آدم قحط نیس،آدمی که به دل بشینه قحطه.

خیلی بهش فکر میکنم ولی در موردش با کسی حرف نمی‌زنم و این شاید غم‌انگیزترین و درست‌ترین کار باشه.

یه جسم خستم و یه روح خسته تر.

روح ما خوشحال نبود،حتی اگر جسممان میرقصید.

مبارزه با احساساتمون آسون نیست؛ قسم میخورم که سخته ...

و تمام اندوه ها را در سکوت گذراندم.

هیچکس نفهمید! منم دیگه توضیح ندادم...

در بی حوصله‌ترین،کلافه‌ترین،کم‌صحبت‌ترین اجتماع گریز‌ترین و دل‌گرفته‌ترین ورژن خودمم.

نمیدونم شاید دعا کردن هم قلق داره که من بلد نیستم.

نميدونم کجا...ولی یجای‌کار میلنگه

در صفحه‌ی پایانی کتاب زندگی خواهم‌نوشت خواستن همیشه توانستن نیست! گاهی مانعی درمسیر است که برای ازبین بردن آن به عمری دوباره نیاز داریم.

باید خودمو تو یکی از اون پنجشنبه‌های سرد و ابری که ظهر از مدرسه میرسیدم خونه و بابت تعطیلی فردا خیالم راحت بود جا میذاشتم اشتباه کردم.

چیزی که همیشه ازش میترسیدم بالاخره امروز شد؛ گریه کردمو حالم خوب نشد! این آخرین سنگر بود...

"عمری دگر بباید بعد از وفات ما را ...!" 🖤 سعدی

زنده‌ام و غمگین کاش هیچکدام نبودم.