Güzel bir atasözüdür: “Fikri neyse zikri de odur.” Hemen arkasından da “Zorla güzellik olmaz.” atasözü geliyor ve arka arkaya kullanıldığında muazzam etki yaratıyorr

İki gündür Volkan Konak dinliyorum. Küçükken İstanbul yolculuklarında annem ve babam söylerdi. Beni hep o günlere götürürdü. Sanki şimdi farklı dinliyorum. Volkan abimizin duruşunu, insanlığını, karakterini ve şarkılarını daha iyi anlıyorum. Sorar, bulur ve görürüz seni!

Telefonlar her seferinde çekmiyor, insanlar yakınlarına ulaşamıyor. Her seferinde “şebeke yoğun” deniyor. Sistem hep hazırlıksız, ama ihmaller hep hazır.

Eylemlerle söylemler arasındaki muvazenesizlik belirince, alaycı tarafımla hemen selamlaşıyorumm 🤝🏻 Eee, ne demişler: “Sözü var, özü yok.” 🙃

Kuzenim yeğene “eve geçince hatırlat seni dövcem” demiş. Eve gittik, yeğenim diyor ki: “Aaaaannneeeğğğ beni dövcektin unuttun mu?” İşte sorumluluk bilinci işte vazifeyi sahipleniş örneği 🤝🏻😅

Bir karınca, martıya sormuş: “Rüzgara karşı uçmak çok saçma. Neden kendine bunu yapıyorsun?” Martı gülümsemiş: “Sen toprağa razısın, benimse kanatlarım var.” Sonra rüzgar martıyı ufka taşımış. Karınca ise aynı çizgide yürümeye devam etmiş. *Karınca gibi olmayın azıcık had bilin.

Töresini unutan millet yolunu kaybeder derlerdi. Haydi hemen eskilere gidelim. Oğuz Kağan döneminde kadın erle yan yana. Çocuk devletin emaneti, hayvan yoldaşı, bilgisi en büyük servetti. Bugün kadının, çocuğun, hayvanın canı yok. Eğitim yaralı. Eğitense mücadelede. Yol nerede?

Gök kızıl, hava duman. Sanayi Bakanı çıkmış, “Suriye’yi ayağa kaldıracağız” diyor. Biz diz çökmüşüz yangınların önünde, siz hâlâ başka ülkenin hamiliğine soyunuyorsunuz. Bir uçak alamayanlar, başka ülkeye devlet kurmaya kalkıyor. Vicdanınız yanmıyor ama cennet vatan yanıyor.

Gösterişsiz ama derin bir huzur… İşte bu: ohh’tur, şükürdür, teşekkürlerdir

Dünya’da garabetin zirvesindeyiz. Yapay zekâyı şikâyet edip hakkında soruşturma başlatan ilk ülke olduk. İzahı yoksa mizahını da yapmayalım artık. Çünkü bu “ifade özgürlüğü, sansür ve algoritmik filtreleme” konuları çok karanlık bir çağın konusu.

Hafıza unutmaz, hukuk da bir gün hatırlar (mı?) Geçmişte “çözüm” olarak gördüğü toplumsal talepleri, bugün “tehdit” olarak kodlaması; demokratik meşruiyetin yerini güvenlikçi reflekslere bıraktığını gösterir. Neyse, hafızaya atalım. Unutturmamaya çalışalım. (Pek tabii mümkünse)

Bugün, “neyi doğru yaptım bilmiyorum ama çok şükür’” cümlesini içimden defalarca geçirdim. Büyüdükçe anlamlar değişti, anılar güzelleşti. Yolum ne kadar kaldığını bilmiyorum ama bu yolculuğu, yoldaşı ve yoldakileri çok seviyorum

*Günün Konusu* Bir hizmeti satın almak, kimseye bağırma ya da aşağılayıcı bir dille konuşma hakkı vermez. “Sen alttan almalısın” demek ise, toksik davranışları meşrulaştırmanın en şık kılıfıdır. Öfkeniz varsa yönetmeyi bileceksiniz. 🤌🏻

Evet, saygı öğrenilir. 2 yaşında başlar, 12’sine kadar şekillenir. “Ben böyleyim” demekten vazgeçelim ve eksiklerimizi tamamlayalım. 🫶🏻

“İnsanın ne olduğu başka bir şey; insanın var olması başka bir şeydir.” Aristoteles, Organon IV – İkinci Analitikler Unutmamalı/Unutturmamalı: Özümüzle, yaşadığımız hayat arasındaki mesafe açıldıkça, varoluşumuz da gölgede kalır. Sorgula ki büyü; büyü ki olgunlaş.

Yılın ilk sorgula ve cevapla konusu: Çağ ve İnsan. Tarih, insanın karakter defteridir. Aynı güç; karakterle birleştiğinde adalet olur, karaktersizlikle birleştiğinde zulüm. Kendini sorgulamayan tarihi tekrar eder; kendini tanıyan ise zamanı da kendini de dönüştürür. *Dimi :)

Güç hesap vermiyorsa, şiddet sıradanlaşıyorsa, mağduriyet süreklileşiyorsa ve toplum alışıyorsa orada ideoloji ikinci plana düşüyor. Arendt’in dediği “kötülüğün sıradanlığı” tam da bu. *Dimi :) Hermann Hesse / Doğu Yolculuğu "Unutulan kötülük, kendini yeniden üretir."

Ayın sorgula ve cevapla konusu: Felsefe ve İnsan. İnsan, genellikle kendisi için değil, nasıl göründüğü için yaşar. Özgürlük: Başkalarının düşüncelerinden bağımsız olmaktır. Freud / Mutluluk Dediğimiz Şey “Ruhunun derinliklerine bak ve önce kendini bilmeyi öğren.” *Dimi :)