پس از ۳ سیکل صعود قیمت دلار، پزشکیان (و کارگزاران و غارتی های پشت صحنه) با انتخاب مهره ای مانند همتی نشان می دهند که قصد کوتاه آمدن از چپاول مردم و به تبع آن به مبارزه طلبیدن و عصیان عامه مردم را ندارند. هزینه کنار گذاشتن پزشکیان به مراتب کمتر از هزینه حفظ او است. هنوز دیر نیست!

در بودجه ۱۴۰۵، دولت به جای برخورد با رانت خورها، مفت خورها، الیگارش های معاف از مالیات، فرار مالیاتی و اقتصاد سایه، ضد مردمی ترین روش را در پیش گرفته است: اخذ مالیات تورمی از طبقات پایین و متوسط (در حال ریزش) با شوکهای قیمتی و در سوی دیگر سرکوب دستمزدها جهت تامین منافع اقلیت حاکم

کارگزاران الیگارش ها و رانتی ها ۴ تا بچه مهندس که در مهندسی قرار نیست چیزی شوند را اجیر می کنند، ۴ تا کورس آبکی اقتصاد به ناف آنها می بندند، بعد تحت عنوان کارشناس ارشد اقتصاد نسخه های غارت مردم را توسط آنها اجرا می کنند. همه کارشناسان اقتصادی دولت رانتی حکومت یا بچه مهندس هستند.

ده روز گذشته... اعتراضات هنوز در ایران ادامه دارد. اینها دانشجویان جوان، شستشوی مغزی شده، لیبرال و دانشگاهی نیستند. اینها مغازه‌داران میانسال بازار بزرگ تهران هستند. بهتر است دولت ایران شروع به گوش دادن کند.

🔴 دولت و رسانه‌های زرد وابسته، با وقاحتی بی‌سابقه، مدعی‌اند که پرداخت کالابرگ یک‌میلیون‌تومانی توانسته آثار چهاربرابر شدن ارز ترجیحی را خنثی کند؛ ادعایی که بیش از آن‌که اقتصادی باشد، تبلیغاتی و گمراه‌کننده است./۱

⚠️ کالابرگ یک‌میلیون‌تومانی نه «جبران» است و نه «حمایت»؛ بلکه مسکنی موقت برای بحرانی عمیق‌تر است که هر روز سفره مردم را کوچک‌تر می‌کند و شکاف میان واقعیت معیشت و روایت رسمی دولت را عمیق‌تر./۷

من؛ مسعود پزشکیان موافق دروغگویی در حکمرانی هستم

اگر دردم یکی بودی چه بودی

هر وعده که دادند به ما باد هوا بود هر نکته که گفتند غلط بود و ریا بود چوپانی این گله به گرگان بسپردند این شیوه و این قاعده‌ها رسم کجا بود؟ ...... گفتند چنینیم و چنانیم؛ دریغا این‌ها همه لالایی خواباندن ما بود ای‌کاش درِ دیزیِ ما بازنمی‌ماند یا کاش که در گربه کمی شرم و حیا بود

تنها چیزی که در این کشور به وفور یافت می‌شود، خائن و دزد است؛ همان‌هایی که در همه‌جا نفوذ کرده‌اند و وضعیت امروز را رقم زده‌اند.

وقاحت خاصی می‌خواهد که با رذالت هر چه تمام تر طراح و مجری حکومت برای غارت مردم باشی، با شوک‌های قیمتی جامعه را به مرز انفجار برسانی، و بعد در نقش اپوزیسیون و مدعی دفاع از مردم ظاهر شوی.

📈 افول طولانی اقتصاد ایران: از رهبر جهانی تا بازیگر پیرامونی اقتصاد ایران از رتبه ۱۷ جهانی در سال ۱۳۵۶ به رتبه ۴۴ جهانی (صندوق بین المللی پول) در سال ۱۴۰۴ سقوط پیدا کرد. سوء مدیریت اقتصادی، فساد، تحریمها، تنشهای سیاسی و درگیری های منطقه ای از عوامل مهم این سقوط به شمار می روند.