Turkiyaga borib, Chuqur mahallasini koʻrgim kelyapti🥲

Bugun Usmon 3 oylik boʻldi. Boshini deyarli toʻliq ushlayapti, kuladi, oʻz tilida “gaplashadi”, agʻdarilishga harakat qilyapti va qoʻlini yaqinidagi narsalarga choʻza boshladi. Kechagina jajjigina tugʻilgan bolam, birpasda 3 oylik boʻlib qoldi. Vaqt juda tez oʻtyapti..

“Chuqur”ning 2-chi sezonini tugatyapman, tushlarim ham serialga aylanib qoldi. Haqiqiy hayotim va “Chuqur” aralashib ketgan, hatto yaqinlarim bilan ham “Chuqur”da yashayapman tushlarimda😂

Bugun Usmonni xatna qildirdik. Oldiga bir kishi kiradi, dedi xirurg, manga va turmush o‘rtog‘imga qarab. “Man kiraman”, dedim darrov. Yuragim uzilib tushganday bo‘ldi, lekin bolam uchun yonida turdim. Ona qalbini endi to‘liq tushungandayman.

Bugun bir havo zoʻr, mazza qilib aylandik oilaviy (erim, man, oʻgʻlimiz). Anchadan beri shunaqa bir oʻzimiz aylanmagandik ekan, sogʻingandim bunaqa davrlarni, qandedir qalbim dam olib, energiyaga toʻldi..

Havas. Biz ham farzandlarimizga butun dunyoni koʻrsataylik. Hozirgacha Usmon (9 oylik) 1 ta davlat, 3 ta shahar koʻripti (yashab turganimizdan tashqari)

Sochimni kestirdim, boʻyattim, shu bilan xursandman, mazza. Aslida ayol kishiga koʻp narsa kerakmas baxtli boʻlishi uchun🌝

Bir ona vujudi farzand yaratar ekan, barcha azobiga koʻnadi. Yetarki, quchogʻiga farzandini sogʻlomgina bossa bas. Bu damlarni eng shirin ogʻriqli kun-u tunlarim deb eslab qolaman. Chunki, hech bir ona homiladorlik vaqtida chekayotgan ogʻriqlari uchun zarracha afsus qilmaydi.

Ҳаво зўр-а