الان داشتم فكر مي‌كردم ديدم ما از سال 98 به اين ور زندگی نكرديم، فقط داشتيم از مرگ فرار مي‌كرديم.

خسته‌ام، کس پدر تمام حاکمان ابرقدرت جهان.

سامر تایم گرمِس،جنگِس و سَدنِس

هیچوقت یادم نمیره که کی این روزها همراهم بودن.

ازینکه یدفه همه‌چیز برگشت به حالت عادی منتفرم.

دلم برای مامان‌بزرگم تنگ شده. با این‌که برام یه ذره عجیبه وقتی یادم میاد یه موقعی وجود داشته. انگار ساخته‌ی مغزم بوده.

اینکه هی نشون بدی چقدر دختر دور و ورت داری کول و باحال نیستی فقط میزان لاشی و عوضی بودنتو میبره بالاتر.

بیخشید ولی عفت کلامم از جنگ به اینور هنوز برنگشته سرجای خودش.

ازین آدما که از موفقیت یکی دیگه خوشحال میشن خیلی خوشم میاد یه جوری ذوق میکنن که اصن امیدوار میشی به زندگی.

overthinkaholic stressaholic cryaholic

هیچوقت آدم هارو بدون توضیح رها نکنید

ازینکه باید سکوت کنم و ببخشم چون چیزی بینمون نیست عذاب میکشم.

یجوری تو تایملاینم داره از عزیزان کاربرا فوت میشه که فقط نمیدونم چی بگم…

اخرشم من میمونم و یه زندگی نکبت‌باری که خودم با دستای خودم واسه خودم درست کردم.

اخرشم من میمونم و یه مشت خاطره که بعد از تو مغزمو میگان.

از تمامى روابط انسانى خستم! كاش موز بودم.

داری زندگیتو میکنی که یهو یادت میاد عجب حرام‌زاده‌ای بود.

میام توییتر بدون نوتیف میبندم میرم اینستا بدون نوتیف میبندم میرم تل بدون نوتیف این چرخه رو با اینکه میدونم تغییری هم نکرده هر پنج دقیقه تکرار میکنم تو خودم گمم

چرا وقتی دوست دختر دارید یکی دیگه رو هم وابسته خودتون میکنید!؟