-kalbimi bıraktım.

Canım sıkkın olunca sevdiğim kişilerinde canını sıkmayayım diye herkesten uzaklaşıyorum.

Hayatımda benim kadar beni yoran bi insan görmedim.

Sen hüzünlüsün diye dünya durup sana yol vermeyecek.

Yıkılabilirsin, kırılabilirsin de.. Hatta birileri gönlüne ektiğin çiçekleri ezip geçebilir, ama yerde yığılıp kalmaya hakkın yok. İnsanın kendi kendine ettiğini, dünya âlem bir başına olsa yapamaz.

İnsan haklı olmaktan pişman olur mu hiç, oluyormuş.

Yapılan bazı hatalar, yanlışlar insanın ciğerine işler.Silemezsin.Unutursun bir çoğunu ancak bazıları içine dert olur, keder olur atamazsın.

Vicdanlarını beni kötü insan kalıbına sokarak rahatlattılar.Elbette onlarıda anlıyorum çünkü başka çareleri yoktu.

Siz haklı değilsiniz ama ben mevzuyu uzatmayacak kadar bıkkınım.

Sana üzüntüden başka bir şey vermeyen biri için geceni ayrı gündüzünü ayrı harcaman ve kendini helâk etmen kimsenin umurunda değil, sana üzüntü verenin bile umurunda değil. Bir köşen olsun, kendini orada teselli etmeyi öğren.

At vuruldu.İçim paramparça Rüveyda.

"Seni her dakika, her saniye özlüyorum. Ama gururum el vermediği için hiçbir zaman söyleyemiyorum. Senden ayrılmanın benim için ne derece korkunç, hatta olanaksız olduğunu çok iyi biliyorum."

İnsanların kalpleri cennet değildir. İçinde kalmak için kendini yorma!

Hayatta kimseye güvenilmemesi gerektiğini öğrendin. Biraz zor oldu ama öğrendin. Sadece tek bir şey var; unutamıyorsun.

Kendi hayrını koruyacak kadar herkeste şer olmalı; yoksa iyi niyetin, akılsızların ve art niyetlilerin sofrasında meze olur.