مهر/ ۰۴؛ هنوز از اون مِه تاریک بیرون نیومدم. اگر ادامه بدم نور رو می‌بینم. کاش دوباره همه‌ی چاه و چاله‌های جهان سر راه من سبز نشه.

ماجرای عاشقانه‌ای است در میان..

این ارشد تموم بشه بعدش فقط فاصله از آکادمی×۳

بعد از ایران و ایرانی، تنفرم از تهران هم به اوج خودش رسیده.

امیدوارم هیتلاتس به اندازه پاور وینیاسا جذاب باشه وگرنه کله‌ام خراب میشه.

تماشای تهران ناامیدکننده‌ست؛ شهر رو به اضمحلال.

باورم نمی‌شه من به جایی رسیدم که بگم "این ارشد خوندن تو ایران چه گهی بود که خوردم؟"

افسوس رفته‌اند جوان‌هایی که دوش به دوشم از جاده‌های خاکی بالا می‌آمدند من نام یک‌یک آن‌ها را می‌دانم و داغ می‌شوم وقتی که نام یک‌یک آن‌ها را می‌خوانم آن‌ها همه فرزند خواب‌های جهان بودند... #IranMassacre

Cigarettes after he died like a rat

چه پایان آسوده‌ای داشتی ضحاک، جهان جای عادلانه‌ای نیست.

خامنه‌یی، من خبر مرگت رو هزاربار لایک میکنم. هزااااربار هرجا ببینم

«آن‌چه او کاشت سال‌ها در سرزمین ما میوه‌ی خون خواهد داد.»

بالاخره بودیم و دیدیم. باورم نمیشه. ما این روز رو دیدیم.

دمی آب خوردن پس از بدسگال حالا می‌چسبه.

جاویدنام چه لقب برازنده‌ای برای کشته‌شدگان غیور دی‌ماه ۱۴۰۴ بود.

قسم به صبح، آن لحظه که می‌دمد.