"Daredevil ไม่ได้หน้ากลัวเหมือน devil สะหน่อย" ยกยิ้ม ใช่เขาคนนึ่งละที่ไม่ได้หน้ากลัวโหดร้าย เป็นทนายหนุ่มอารมดี

"หรือนายอยากเเปลงเป็นภาษาเบลให้ฉันอ่านละ? นั่นฉันจะตัดสินใจโดนไม่มี ฟ็อกกี้ได้" "เเล้วถ้าจะปลอมเป็นฉันเเบบนั่นนายมีความผิดนะ ขึ้นศาลได้เลยถ้านายอยากจะสู้คดี"

"เรียกว่าชินชากับความกลัวหน้าจะเหมาะกว่า" "จะว่าอะไรมั้ย ถ้าคุณจะช้วยผมกดกาเเฟดำ จากตู้ด้านหลังคุณให้ผมหน่อย" เขาไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายกำลังทำหน้าตายังไงกับเขา

"ขอบคุณผมอยากไปถนน xx ตัดกับ xx เเถวนั่นจะมีร้านกาเเฟอยู่ร้านนึ่ง ผมจะไปนั่งรอเพื่อนที่นั่น"

คิ้วเข้าขมวดนั่งปั้นหน้ากรัมปี้มองซ้ายขวา เป็นออฟฟิศที่มีของสิ่งของที่คล้ายกล่อง 4 เหลี่ยมเต็มพื้นไปหมด อยากลุกไปจัดของชะมัด... ติดอย่างเดียวเขาไม่รู้ว่ากล่องพวกนั่นมันมีอะไรสำคัญบ่างเเละบางทีมันอาดเป็นของฟ็อกกี้...

"วันนี้ที่รังเเมงมุม ดูจะวุ่นวายดีนะ" มือเข้ากุมประสานวางบนโต๊ะ นั่งฟังเสียงมากมายไม่รู้หรอเสียงนั่นคือใคร เเต่ดูจะชอบ กาเบียล ไม่น้อย

เสียงไลล่าที่ปลุกทำเอากาเบียลนอนต่อไม่ได้ ต่างจากพี่ชายที่นอนหลับไม่รู้เรื่องเเม้ว่าไลล่าจะปลุกเเค่ไหน เเขนเสื้อพี่ชายที่ยาวเกินตัวถูกพับให้พอเห็นปลายนิ้ว สายตาที่ยังโฟกัสไม่ได้ลุกขึ้นมาตาปรือต้มโกโก้ร้อนดื่มก่อนมื้อเช้า "ไลล่า...มิกกี้เขาซ้อมตายทุกวันเลยหรอ?"

นี้นายเเอบเอาชุดฉันไปใส่??? ไมค์!!! นั่นไม่ดีเลยนะ

ใส่ชุด daredevil สีเหลือมัสตาร์ดเเดง กลับเข้าห้องอพาร์ทเม้นท์ตัวเอง ไปปลุก Mike Murdock | Daredevil น้องชายคนนี้ยังไม่ได้นอนเลย เเต่ก็ต้องเตรียมตัวไปเป็นทนายต่อ "ช้วยเย็บเเผลให้หน่อย อีกชั้วโมงฉันต้องเข้าออฟฟิศไปเจอฟ็อกกี้"

เพื่อนสนิทอย่างฟ็อกกี้มาเปิดประตูต้อนรับ "อ้ามมม มีอะไรให้ช้วยมั้ยคับ?"

"หมายถึงเเมท? วันนี้เขาลา เหมือนบอกตกบรรไดเเละไม่ต้องการให้ใครไปเยี่ยม"

ลาเพราะตกบรรได คงเป็นคำลาที่งี่เง่าไม่น้อย ความจริงเเล้ว เขานั่นมีเเผลที่ขาจากเศษกระจกครั้งที่ออกไปเป็นศาลเตี้ยเมื่อคืน เสียงฝีเท้าเเปลกเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มที่นอนพักลุกดีดขึ้นมา คว้าไม้เท้ามาเป็นอาวุธเเต่เป็นกลิ่นที่คุ้นเคยเขาเลยลดอาวุธลง

"ฮืมมมมมมม..." เเขนนเข้าเท้าคางดูง่วงนอนสะไม่มี "อดนอนอีกเเล้วหรอ" ฟ้อกกี้ทัก "อืมมม..." "วันนี้เรายังว่าพวกเอกสาร ฉันจะจัดการให้ นายไปนอนบนโซฟาเถอะ มีอะไรเเล้วฉันจะปลุก" "ไม่เป็นไร...ชงกาเเฟให้หน่อย" "นายนี้ดื้อเหมือนพี่นายไม่มีผิด" "ทำไงได้...สายเลือดเดียวกัน"

"ฝน?...." เสียงสมาธิไปหน่อยเเต่ก็ทำให้เขาจับตำเเหน่งได้เม่นยำขึ้น *กาเเฟยกจิบนั่งในห้องทำงานทนาย* "ฟ็อกกี้คงเหนื่อยหน้าดู...ขอโทษนะ💦"