[“ฟอลเลน ข้ามีความสามารถในการป้องกันตัวเอง จึงสามารถดูแลตัวเองได้”]

โฮโลแกรมของเขาส่งรูปภาพให้กับ @FallenPrime13 ตามที่คุณเคยบอกเขาไว้ว่าหากอยากได้อะไรคุณจะซื้อให้ [“คำถาม: บัตรเครดิตของ ฟอลเลน จะจ่ายได้ก็ต่อเมื่อซื้อครบจำนวนที่กำหนดไว้หรือไม่ จากการค้นหาของข้า ข้าค้นพบว่าหากราคาสินค้าต่ำเกินไปจะไม่สามารถใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตได้”]

เขารีบูสต์ขึ้นมาอีกครั้ง [“ข้อมูลที่เจ้าพูดเกินขอบเขตความสามารถที่ข้าจะคำนวณได้ จึงเกิดการลัดวงจร ขออภัยสำหรับความผิดพลาด”]

[“ข้าคิดว่าหนึ่งชิ้นก็เพียงพอแล้ว ฟอลเลน”]

[“กำลังลงทะเบียน โม ไว้ในรายชื่อสิ่งมีชีวิตที่ไม่เป็นอันตราย”] [“ลงทะเบียนสำเร็จ”] เขาเคลื่อนออพติกส์โฮโลแกรมของเขามามองคุณ [“ขอให้เป็นวันที่ดี โม”]

ooc กำหมัดสู้

ผงกหัวรับป้อย ๆ

โฮโลแกรมของเขายืนสัปหงก

เขาผงกหัวขึ้นมา [“?”]

" เจ๋ง!---วันนี้ก็แม่นอีกตามเคยนะซิตี้ โอ๊ะ " /นั่นมันชื่อที่เขาแอบเรียกตอนไม่มีใครได้ยิน " เมโทรเพ็กส์ ! "

การมองดูความเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์โลกในตอนเช้าเองก็ถือเป็นความสนุกอย่างหนึ่ง ถึงเขาจะไม่มีไอ้คำว่าสนุกที่ว่าอยู่ในระบบประมวลผลก็เถอะ-

โฮโลแกรมเดินวนไปวนมา ดูตรงนั้นทีดูตรงนี้ที

ครั้งหน้าเขาควรจะบอกว่าชอบซองที่มีสตอร์เบอร์รี่ แต่ถ้าหากว่ามันเป็นของที่คุณต้องการจะให้ เขาก็มีความสุขอยู่ดี

โฮโลแกรมของเขาสัปหงกอีกแล้ว บางทีพลังงานที่ออโต้บ็อทให้อาจจะน้อยเกินไป แต่แค่นี้ก็เบียดเบียนไซเบอร์ทรอเนี่ยนตนอื่นมากแล้ว [“...”]

เมื่อเห็นความผิดปกติเขาก็รีบรันระบบใหม่อีกครั้งอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อค้นพบเพียงก้อนพลังงานขนาดใหญ่ โฮโลแกรมของเขาก็เอียงคอมองมันด้วยความสับสน