Levenscyclus; vinden jezelf, kwijtraken jezelf, vinden jezelf, denkende jezelf niet kwijtrakende, ondertussen jezelf kwijtrakende, zoekend wie ben ik, wie wil ik Zijn, wie ben ik, het ene moment Daan, andere moment moest ik ff gaan.

ik voel druk, heb het gevoel alsof ik het druk heb, terwijl ik, het enige is wat ik, onderdruk, dus ik, ga onder de druk, van ik, onderuit, maar sta op, weet het nog, me hoofd maakt het grootste bedrog

hou je van mij als ik niet van jou hou want ik hou van jou als je niet van mij houdt

in het leven staand als een blad aan de boom soms groen soms rood het sappige leven voelend als een appel die elk moment kan worden opgegeten door de cyclus van het leven

dieren insecten als mieren een uur gevuld met kwartieren met elke gedachte het leven vieren alleen of met z’n vieren want ik ben nooit alleen met al die gedachtes om me heen

waar staat een liefdes boom, dan kan ik er ff wat liefde vanaf plukken

het is alsof me hoofd weer vanaf gister airco heeft, gemist, maar eigenlijk nooit weggeweest, koud zijn, het hebben en het voelen, maar ik weet zelf niet wat mijn gedachtes bedoelen

offline in het leven, online online, uit het stuk getrapt omdat ik offline was en me tekst niet meer wist, optijd maar toch spijt, dat ik stroef pak en niet op de linkerbaan rijd

een snelle oorzaak ik loop erlangs maar we moeten wel weten wat het is scheve oren maar niet zo geboren over me oren in dit leven het wennen duurde even

ben in het park aan het lezen van een boek om vooruitgang te boeken een beter vooruitgang te zoeken met ingesproken noch zelf gemaakte gedachte die het verhaal maakt waarin jij je kunt vinden en het is ook moeilijk om een leuk boek te vinden

sommige dagen zou ik niet uit willen stappen uit de bus, zodat ik rustig kan nadenken, genieten van de natuur en ervoor kan zorgen dat ik er weer ben

zo diep gezonken maar nog niet verdronken, zodat wanneer ik wist hoe dat jullie stemmen echt klonken, bij mij al vuur was en jullie dachten alleen vonken

zenuwachtig wachtend tot het moment van het moment komt zodat de wereld niet meer plat is en die weer draait in het rond totdat de ochtend weer komt en we kunnen dansen in de regen terwijl me tranen de regen opvangen als ze vallen

“naar huis willen omdat je je niet thuis voelt in jezelf”

ik schrijf met de tijd een lang gedicht want met weinig woorden krijg ik mijn gaten niet gedicht

als een soort, gaten kaas het stroomt eruit maar ik blijf, toch de baas niet met koppigheid das geen man, meer een dwaas

de sherlock holmes van het nu de kater voor morgen zoekend naar het verleden waardoor ik in het heden heb geleden maar ben vandaag toch als gister doorgegleden en ik ben tevreden dat de stilstaande momenten bewegen

er zijn geen woorden voor nodig het gevoel springt over van ziel tot ziel

een oorlog word gevochten terwijl iedereen weet dat niemand wint ‘als twee honden vechten om een been, gaat de derde hond er mee heen’