`` ... ชิ ... `` เมคร่างโคลนนิ่งของซาวด์เวฟเหลือบมองตนเองที่ตอนนี้กลับมีร่างกายประมนุยษ์เพราะถูกโยนยาตัวทดลงใส่ อย่างไม่คุ้นชินเอาเสียเลย ที่ต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ทำไมต้องเป็นร่างของมนุษย์จากต่างดาวด้วย รู้สึกแปลกอย่างไรชอบกลก็ไม่รู้

`` .... `` เลนส์สีแดงสดกดลงต่ำพร้อมกับเสียงถอนหายใจที่ดังขึ้นมาในลำคอ วุ่นวายจนน่ารำคาญเป็นบ้า

ไม่รอแล้วล่ะ ถึงบอกว่าจะกลับมา ฉันก็จะไม่รอ

รู้ไหม สิ่งที่คุณทำ คำที่คุณบอก คุณไม่ได้กลัวว่าคุณจะสูญเสียคนที่คุณรักไปเลยแม้แต่นิด คุณแค่กลัวว่าคุณจะสูญเสียคนที่รักคุณ และใช่ คุณเสียมันไปเรียบร้อยแล้ว คุณเสียฉันไปเรียบร้อยแล้ว

ทำใจให้เบาสบายเถิด บุคคลที่รักหนู ไม่ว่าอย่างไร เขาก็จะอยู่กับหนู เขาจะคอยยินดีในทุกการผลิบานของหนู โปรดทำใจให้เบาสบายเถิดนะ คนบางคนผ่านเข้ามาและผ่านเลยไป แต่จงจำเอาไว้ ตัวของหนูจะอยู่กับหนูไปตลอดกาล

บางความคิดถึงก็นับเป็นอนันต์ บางความเจ็บปวดก็ถูกนับเป็นนิรันดร์

`` ... `` ปลายนิ้วเรียวของร่างโคลนนิ่งเคาะแท่นรีชาร์จอย่างไม่สบอารมณ์ จะมีสักคืนมั้ยที่มันจะไม่วุ่นวายและไม่น่ารำคาญ คงจะไม่มี ...

`` .... `` เสียงกำปั้นทุบลงโต๊ะจนดังสนั่นไปทั่วอย่างหงุดหงิด เมื่อได้รู้ข่าวว่าเอนเนอร์จอนจากคลังหายไปอีกแล้ว ทั้งที่ให้พวกทหารเฝ้าอยู่แท้ๆ ... `` ... ไอ้พวกโง่ ! ... พวกแกเฝ้ากันยังไง ? ... `` `` ... อยากตายกันนักใช่ไหม ... ``

ความสัมพันธ์ที่ดีกันแค่ช่วงแรกๆ แล้วค่อยๆหายจากกันไปเป็นอะไรที่โคตรนอยด์

ประโยคที่น่ารักที่สุดในโลก :– )

`` .... `` ปลายมือเรียวประกลบเข้าหากันพร้อมกับโครงคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน ออพทิคสีแดงสดกดลงต่ำ `` ... เช็คสินค้าให้ดี ถ้ามีชิ้นใดชิ้นหนึ่งหายไป ... `` `` ... ข้าดับสปาร์คของพวกแกแน่ ... ``

`` .... `` ร่างโคลนนิ่งกดเลนส์สีแดงมองก่นเอนเนอร์จอนอย่างครุ่นคิด ก่อนที่ตัวของเขาจะตัดสินใจติดต่อเมคกลับไป `` ข้ายินดีที่จะแบ่งมันให้เจ้า `` `` ... และหวังว่าของที่เจ้าจะเอามาแลกมันจะมีค่าพอ ... `` • @BlackWing_WFC •

`` เหอะ ... `` ร่างโคลนนิ่งเกราะสีดำส้มกระแทกเสียงหัวเราะออกมาพลางเลนส์สีแดงสดกดลงต่ำ `` ฐานของข้า – เข้ามาได้ .... ข้ารออยู่ ``

คุณก็ ช่างหัวผมไปเถอะ คับ

`` .... `` ร่างโคลนเกราะสีดำส้มนิ่งเงียบไม่ได้ตอบ เขาทำเพียงแค่พยักหน้าตอบกลับไปเบาๆ `` เข้าไปดู ... แต่อย่าคิดเล่นตุกติกล่ะ `` เขาพูดพลางกดออพทิคลงแล้วหยุดฝีเท้าที่หน้าคลังเก็บเอนเนอร์จอนของตน

ความรักมันยาก

`` มีได้มากกว่าตอนที่ยังใช้ชีวิตอยู่ที่ ดีเซปติคอนแล้วกัน .... `` ร่างโคลนของซาวด์เวฟเอ่ยตอบพลางกดออพทิคสีแดงลงต่ำ ... ก่อนที่เขาจะหันไปสั่งกับทหารที่เฝ้าอยู่หน้าคลังเปิดประตูให้กับเมคอีกตน เมื่อประตูคลังสินค้าเปิดออกเขาก็เดินนำเข้าไปก่อน `` เจ้าต้องการกี่ชิ้น ? ``

ร่างโคลนในเกราะสีดำเลื่อนมือไปลูบหัวนกของเขาเบาๆอย่างอ่อนโยน ถึงปกติซาวด์บลาสเตอร์นั้นจะไม่เผยมุมนี้ให้ใครได้เห็นเลย `` เจ้าคงเหนื่อยมากล่ะสิ ... ไปที่แท่นรีชาร์จของเจ้าเถอะ `` `` เมื่อรีชาร์จเสร็จแล้วค่อยออกมาหาข้า ``

`` .... `` มือสีดำเรียวทั้งสองข้างค่อยๆลูปบปลอบประโลมบนตัวบอทนกที่ดูคล้ายกับเลเซอร์บีคของตนอย่างอ่อนโยน พร้อมกดเลนส์มองไปยังแท่นรีชาร์จก่อนที่จะเอ่ยบอกบางอย่างกลับมัน `` เจ้าเข้าแท่นรีชาร์จไปก่อนเถอะ ... `` `` พรุ่งนี้ยังมีอะไรที่ต้องทำอีกเยอะ ``