" ฉันดูน่ากลัวเหรอ? , ฉันว่าไม่นะ ? " โคราซอนลูบๆใบหน้าของตัวอย่างยิ้มๆ นี่เขา.. ดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ (เหงื่อตก)

โคราซอนนั่งขีดเขียนสมุดบันทึกในมือของตนอย่างไม่เร่งรีบ,เมื่อเขาคิดว่าเขียนทั้งหมดเกี่ยวกับเขาเสร็จเรียบร้อยก็เก็บบันทึกเล่มนั้นทันที " บันทึกของฉัน,ก็ต้องเป็นความลับ จะให้คนอื่นมารู้ไม่ได้หรอกนะ " เขาพูดออกมาอย่างขบขัน " เอาเป็นว่าถ้าในส่วนประวัติจะมาลงให้เสียล่ะกันนะครับ "

" ให้ช่วงนี้หาอะไรคลีนๆทานเหรอ? " โคราซอนก้มมองข้อความที่เพื่อนของตนส่งเข้ามา,ก่อนจะทำหน้าเหม็นๆใส่ข้อความถึงเเม้จะไม่มีใครเห็นก็ตาม " เเค่คิดเเล้วก็จะอ้วก.. " เมื่อพูดจบเขาก็กลับไปนอนที่เตียงนิ่มๆของเขาเช่นเคย,พร้อมกับเตรียมตัวที่จะเข้าสู่ห้วงนิทรา " ราตรีสวัสดิ์.. "

" หายไปนาน.. " " อืม, ไม่หรอกนะ ฉันยังอยู่ตลอดนั้นเเหละ " " ไม่ได้หายไปไหนเลย "

#จะทำให้กับคนที่มารี " แฮะๆ ว่างๆจะมาตอบนะคะ " จะให้เปอร์เซ็นต์ความน่ารัก: เคยแอบชอบไหม : ชอบอะไรในตัวเขา​ : อยากบอกอะไรกับเขา​ : 1 emoji​ ให้เขา​ : ท้าต่อมั้ย​ :

" ไม่ได้เจ้านกฟ้าตัวน้อยตั้งนานเสียล่ะ, ก็ยังคงไม่เเตกต่างมากนัก.. ? " โคราซอนยกยิ้มออกมาอย่างนึกสนุก " นี่ฉัน. . . ต้องหาอะไรทำให้ในเงียบไหมนะ? "

" ไล่ตอบเมนชั่นให้หมดใช้เวลาน่าดูเลยสินะ " โคราซอนลูบใบหน้าของตนไปมาเบาๆ

5.05 AM เเอชเชอร์จ้องมองขวดเเก้วใบสวยที่ภายในเติมเต็มไปด้วยน้ำมึนเมาเเสนอร่อยตรงหน้าส่วนในมือถือกระป๋องเบียร์ราคาถูกเอาไว้อย่างเปรียบเทียบด้วยเป็นเวลานาน เลือก. . . ไม่ถูก (ถอนหายใจ)

ーของเหลวสีเเดงที่ไหลรินออกมาจากริมฝีปากของเธอช่างน่าหลงไหล

“ นี่เป็นเวลาที่ฉันไม่เข้ามานานสินา , คงไม่กลับมาตลอดนัก เเต่ก็กลับมาเเล้ว “

“ นิยามของคนคลั่งรัก ? “ เเอชเชอร์นั่งไล่อ่านข้อความของคนสนิทของเขาส่งมาให้อย่างขบขัน เอานา. . . ฉันไม่ได้คลั่งรักเสียหรอก

“ อ่า . . . “

〜

“ ถ้า — “ เขาครุ่นคิดไปสักพักใหญ่ “ ผมกลับมาทำต่อจะยังอยู่กันไหมนะ ? “

“ อากาศดีจังนะ “