ขอสนับสนุนให้ทุกท่านรู้จักกับ

แบบ กูไม่อยากยอมแพ้กับตัวเองอะ ไม่อยากคิดว่าทำได้แค่นี้ เท่านี้ แต่อยากคิดว่าจะทำอะไรได้อีกบ้าง จะเสริมตรงไหนได้อีก ไม่ได้อยากหยุดอะ แต่เหนื่อยสัด

เป็นคนขี้รำคาญจริงๆ แต่กูรำคาญตัวเองที่สุด จบ

มึงแต่ไหตีเหลาคือ มีครั้งนึง กุอิ่ม ละกุเลยนอนเล่นเกมบนเบาะ สักพักพี่หนักงานเอาหมอนผ้าห่มมาให้ บอก ร้านเราสนับสนุนการนอนครับ 555555

“หรือโลกใบนี้มันไม่ใช่ที่ของเราจริง ๆ วะ”

ลึกๆแล้วก็เสียใจมากเหมือนกันนะที่พยายามขนาดนี้แต่ต้องผิดหวังมาตลอด

ยอมรับว่าก็ชอบอยู่มาก แต่กูมันฟอร์มจัดเลยไง

ยิ่งโตมา ยิ่งรู้สึกว่าชีวิตมันจืดชืดจังวะ ดูไม่มีสีสันอะไรเลย เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ เป้าหมายมันก็มี แต่ดันหมดไฟที่จะทำ

โคตรรักเพื่อนมอปลายเลยว่ะ จะไปหาแบบนี้ได้ที่ไหนอีก

โศกนาฏกรรมรักครั้งที่ 17 ฉันตายลงด้วยคำว่าไม่รักของเธอ

จังหวะที่นอนนิ่งๆมองเพดาน แล้วได้แต่คิดว่าจะเอายังไงต่อดีกับชีวิต เป็นอะไรที่โคตรเคว้งเลยจริงๆ

ไฟเลี้ยวเขาทำมาให้มึงเปิด ถ้ามึงไม่เปิดกูจะเปิดมึงเอง

แต่ช่วงนี้คือเหนื่อยมาก ร่างจะแหลก

จริงๆการจากลาไม่ได้น่ากลัวหรอก แต่ความรู้สึกหลังจากนั้นอ่ะดิที่น่ากลัว

กว่าจะเรียนจบกูเสียน้ำตาไปตั้งเท่าไหร่

การดีเบตเรื่อง การุณยฆาต คือ สิ่งที่ควรเกิดขึ้นอย่างจริงจังในสังคมไทย และผลักดันสู่การเขียนกฎหมายที่เหมาะสม "มันผิดกฎหมาย หรือ กฎหมายมันผิด" ประโยคคำถามที่ทำให้ขนลุก #การุณยฆาต

ชอบประโยคนี้ " หลายครั้งที่ฉันได้รับบาดแผลจากการใช้ชีวิต แต่ฉันปกปิดมันด้วยความเงียบเสมอ "

คือชอบโกหกตัวเองว่าตัวเองโอเคดี ไม่เป็นไร ไม่ซื่อตรงแม้กระทั่งกับตัวเอง ปล่อยเบลอ ไม่เยียวยา ไม่รักษา ทับถมความรู้สึกไว้ด้วยคำว่าไม่เป็นไรๆ รู้ตัวอีกทีสุขภาพจิตคือพังยับเยินหมดแล้ว อย่าหาทำอีก

กูเครียดจริง แต่ติดตลกเฉยๆ