กูขอเติบโตแบบที่กูรวยด้วย มีความสุขด้วยได้ปะ

บางทีชีวิตคนเรามันก็แค่ “ช่างแม่ง” ทุกอย่างไปให้หมด

“คุณโกหกตัวเองเพื่อให้มีความสุข มันไม่ผิดหรอก ใคร ๆ เขาก็ทำกัน” - Memento -

สิ่งที่ต้องแคร์มากที่สุด : ความรู้สึกตัวเอง

00:00

ความรู้สึก ‘แล้วกูล่ะ’ หรือ ‘เป็นกูอีกแล้วหรอ’ เป็นอะไรที่แย่เสมอเลย

กลับกลายเป็นดอกไม้ที่เติบโตได้ด้วยหยดน้ำตา

ถึงศิลปินคนโปรด :

แสนดีมันก็จบแบบแสนสาหัสนั่นแหละ

พอถึงจุดที่ไม่ไหว ต่อให้ไม่อยากร้องไห้น้ำตาก็ไหลออกมาเอง

อยากไปทะเลอีกแล้ว อยากอยู่เงียบๆไม่ต้องคิดอะไร

ไม่ได้เป็นคนหยิ่งอะไรเลย ถ้าสนิทด้วยจะรู้เลยว่าเป็นคนที่กวนตีนมากและหัวเราะง่ายและพูดมากชิบหายแต่พออยู่กับคนอื่นเหมือนกลายเป็นคนละคนทันทีเลยอะ กลายเป็นคนไม่อยากอะไรกับใคร ไม่ใช่ว่าไม่อยากรู้จักนะ แต่บางทีนี่ก็นิสัยเสียเองที่ขี้เกียจคุยกับคนอะ

แกล้งมีความสุขทั้งที่ทุกข์แทบตาย บัดซบ

จุดแข็ง : อยากมีแฟน จุดอ่อน : ไม่มีคนคุย อาภัพรักจังวะตัวกู 5555555555555

จากใจคนเป็นภูมิแพ้คือสามารถป่วยได้ทุกฤดู ไม่มีวันหยุด มีแต่ต้องเสี่ยงทายว่าจะเป็นภูมิแพ้ตอนไหน

วันหนึ่งเราจะจากไปโดยไม่บอกลา

พอโตขึ้น เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องอดทนอีสัสเอ้ย

“เพราะเป็นคนร่าเริงเลยถูกมองข้ามความรู้สึก” ประโยคนี้ไม่เกินจริงเลย