bazen endişelerimizin çok boşa olduğunu anlıyorum bu dünyada

limanı olanın aşkı olmaz ki bayım d.m

beşevler bahçeli ara sokaklarında yağmur eşliğinde yürümek

ne zordur imkânı varken olduramadığımız şeyler huzursuzdur aslında çoğu şey

spora geri dönülünce gelen mental rahatlık... kimse veremez bunu ya

ne de olsa insan her zaman biraz suçludur

uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin

benim tüm derdim saçlarımı boyatana kadardır

ruhumu nasıl tutacağım ki etmeyecek ruhuna temas?

öyle bir gün geliyor ki, insan olması gerektiği yerde olmak istiyor.

uzun süren, bir ömür süren dilekler vardır; öyle ki onların gerçekleşmesini zaten bekleyemez insan...

oysa elzem olanı istiyorsak çaba lazım kolay olmayan yoldan

dinlediğim podcastte diyor ki: 'tabiatta hiçbir şey acele etmiyor; ay acele etmiyor, güneş acele etmiyor, ama insan aceleci bir varlık, biz acele ettiğimizde ruhlarımız geride kalıyor.' çünkü bir yere vaktinden önce varmak, bir parçanı yolda bırakmak demek aynı zamanda

ya hayalini kurduğun şeyler düşündüğünden daha yakınsa

cesareti sadece değeceğini düşündüklerine kullan

içinin yüzüne vurduğu kalbinin aklına uyduğu

al bayrağın gölgesi düşmedikçe üstüne, toprak bize küskün kalır.

Endişelenmek yarının sıkıntılarını değil, bugünün huzurunu ortadan kaldırır

Asil Türk Kadını