yıllardır görüşmediğim lise arkadaşlarımla bi dostum aracılığıyla görüştüm bugün. aramızın çok iyi olduğu arkadaşlarımla hala aynı frekansta olmak çok güzelmiş. en gurur verici olay, beni çok iyi tanımayan birinin o zamanlar barondu(bahis) herkes biliyordu demesi oldu şsşxösözöös

Sen heryerden dönülür sanıyordun, çünkü benden emindin; ben senden hiçbir zaman emin olamayacağımı anladığım o akşam dönebileceğin bütün yolları yaktım.

marty ve hamnet’i sinemada izlemeyi çok isiyorum ama hiçbir arkadaşımla gitmek gelmiyor içimden. tiyatro falan bi şekilde çekiliyor da sinema olmuyor maalesef. keşke sadece sinema, tiyatro arkadaşlığı yapsaydık :/

Kupon yatınca senin suçun yok maç şikeliydi diyen kızla

eskiden bazı şeyleri merak ettiğimde onu anından öğrenmem gerekiyormuş gibi bir sinyal giderdi beynime ve rahat bırakmazdı. o merak ettiğim şeyi öğrenmek için her yolu denerdim. bir noktadan sonra bu merak yerini sakinliğe ve hayatın akışına bırakıyor. ben değil hisler değişiyor.

"ben gerçeği kabullenmeden önce bir süre üzerinde tepinirim."

senede 2 kere bayramda annemin evinde çay servisi yaptı diye benden boşanmayacak kızla

potansiyelime yazık ediyorum düşüncesi yine sımsıkı şekilde yakama yapışmış vaziyette. bir süredir bunu ertelemeyi başarabilmiştim ama şu aralar farkı kapatıp yakaladı yine.

kafası çalışmayan, kalbini temiz tutmalı. başka çıkar yol yok.