Arife günü 1 defa okunacak ( özel günde olanlar da okuyabilir) ✨Okuyan kişinin şansı açılır, işleri yoluna girer. ✨Mutluluk ve bereket o kişiyle birlikte olur. ✨Zorluklar kolaylaşır, yeni kapılar açılır. ✨Her gün bereket ve bolluk içinde geçer. ✨kötülüklerden

Doğru zamanda öğrenci oldum .Yanlış zamanda ÖĞRETMEN …

Gün geçtikçe özlem duygusu daha da ağırlaşıyor.

Bir bilsen güvendiğin dağların karlarını. Çok mu şaşırırdın

"Ben bir sabah, o gün seni kaybedeceğimi bilmeden uyandım. O günü takvimlerden silebilmek için neler vermezdim."

Elbette .. 💔

Bu hikaye hiç bitmeyecek ama devam da etmeyecek. Ne unutacağım seni, ne tekrardan kavuşacağım sana. Bir yerlerde adın geçtiğinde, hep aynı sızıyla hatırlayacağım.

Dinlerken hissettim..

İnsanın içinde gram heves olmaz mı? Sadece kızım için yaşıyorum bu hayatı. Sırf o üzülmesin diye yaptığım roller..

birini defnettikten sonra mezardan onsuz ayrilis. cok bambaska degisik bi his. dun sag olan simdi topragin altinda duruyo ve birakip gidiyosun onu orada yalniz, bi basina

Seven sevdiğinin bol tıklamalı seminerlerini izlesin, öyle kuru kuru sevmek olmaz öğretmen kardeşlerim😅

Kadir gecesi duası: Allah'ım sustuklarımı duyuyor, görmediklerimi görüyor oluşun tek dayanağım.Yürüyeceğim yolu güzelleştir.Kırgın kalbime şifa ver.Solmuş yüzüme tebessümler ser. Ve beni senden gelen bir baharla müjdele. Sen ki imkansızı mümkün, zoru kolay,uzağı yakın kılansın

Sen biliyorsun Allah’ım içimi. Öyle halsiz öyle çaresiz öyle bitkinim ki dua edecek bile mecalim yok. Sen aklımda kalbimde olanları kabul eyle. Sen benim gibi ağır imtihanda olanları da anlayansın🤲

Her bayram sabah kalkınca bayramlaştığım eşimin bu bayram mezarına gittim. Her sene bayramlıklarını ben alırdım bu sene mezarına çiçek ektim. Bu sene bayramlığın mezarına ekilen çiçekler🕊️

Bazı duygularımı anlatmaya kelime bulamıyorum. O kadar derin ve sessiz bir boşluk ki. Onu tarif edecek kelime daha lügata girmemiş gibi

22 mart pazar.

Kalabalıklar içindeki yalnızlık. İnsanın dağ başına çıkıp haykırası geliyor. Bu bir çöküşün başlangıcı.

Ne garip değil mi? Şehir değiştiriyorum günler değişiyor. Takvim yaprakları değişiyor. Ama içimdeki his hiç değişmiyor.

Eşimi yakın zamanda kaybettim. Balkonda oturup sigara içerken gökyüzüne bakıp içimden eşimle konuşuyordum. Gerçekten beni duyuyor musun beni hissediyor musun dedim. O anda hiç rüzgar falan yokken ağacın yaprağı önüme düştü. Ya tesadüf ya da gerçekten beni duyuyor 🤲

Hiçbir şeye hevesinin kalmadığı ve hayal bile kurmadğın o dönem...