Ve gönül tanrısına der ki: Pervam yok verdiğin elemden, her mihnet kabulümdür, yeter ki gün eksilmesin penceremden.

Var git, böyle ferman etti Cahit, al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş'tan; yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan.

Bir de bakmışım ki ölmüşüm, dünya sönmüş başucumda.

Bir güzel bilirim, bir daha bilmem. Onda gör cilve nedir, eda nedir.

Bu gecenin susuzluk mahsulüsün bunu bil.

Öyle sarmaş dolaş olduk. O kadar geçtik ki kendimizden, lambayı söndürmeyi unutmuşuz, perdeleri çekmeyi de.

Mademki güzelsin, harbi unutturacak kadar. Nuh'un gemisi ol. ...Bu kan tufanında, al bizi götür.