𝐌𝐚𝐲𝐛𝐞 𝐒𝐩𝐨𝐢𝐥𝐞𝐫 "ฉันเคยถามนายหลังจากที่สู้กับไซลีน​ ว่า​ พวกปีศาจรู้จักความรักไหม" "นายตอบกลับมาว่า​ พวกมันคงไม่รู้จัก... ​มันสนใจแค่ความต้องการจะทำลาย และท่าทีตอบกลับของเหยื่อ" "แต่ฉันคิดว่า​ สิ่งที่ฉันได้เห็นจากที่ผ่านๆมา" "มันเรียกว่าความรัก.. "

"ที่เจอกันครั้งแรก​ ฉันก็เล่นเอาพวกนายตกน้ำกันทั้งกลุ่ม" พูดพร้อมหัวเราะเล็กน้อย "แต่พอคิดดูแล้ว​ ถ้าโลกได้ฟังแร็ปที่พวกนายแต่งขึ้น​ ผู้คนต้องชอบกันมากแน่ๆ" "ถ้าพวกเขาได้ฟัง...."

“อย่าลืมหาอะไรกินกันด้วยล่ะ แต่ไม่ใช่ส่งรูปมาให้ข้าในกล่องข้อความ พวกเด็กแสบ”

"เจ้าหนู​ รัสเซลล์​สินะ ยินดีที่ได้พบ" "ฉันอากิระ​ ฟูโดะ​" "นายเป็นเด็กดีใช้ได้เลยนะเนี่ย"

open.spotify.com/track/0i6zDusU…

“หม่า ดูท่าวันนี้คนจะเยอะกว่าที่ค้าดเอาไว้สินะ” “หวังว่าวันพวกเธอจะมาทันในวันอื่นๆกันล่ะ”

"เอ่อ...เพิ่งจะทำงานเสร็จน่ะครับ ก็เลยเงียบไปพักหนึ่งเลย" ยิ้มเจื่อนๆ "วันนี้ทุกคนเป็นยังไงบ้างครับ? เหนื่อยมากมั้ย อ๊ะ! เวลานี้แล้ว อย่าลืมทานข้าวเย็นกันด้วยนะครับ"

ซาตานของมิลตันคือซาตานที่ไม่มีวันยอมแพ้ รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีทางชนะแต่ก็ยังเชิดหน้า ด้วย the unconquerable will… courage never to submit or yield ความกล้าหาญที่จะไม่สยบ ที่แม้แต่พระเจ้าก็ริบคืนไปไม่ได้ ความกล้าที่จะ 'ท้าดวลกับพระผู้เป็นเจ้า' ตามที่ชิลเลอร์บอก /3

สุดท้ายซาตานต้องยอมทิ้งความหวังทั้งหมด So farewell hope, and with hope farewell fear / Farewell remorse: all good to me is lost / Evil be thou my good พออ่านมาถึงตรงนี้ไม่ถามตัวเองกันเหรอคะว่าจริงๆ แล้วซาตาน 'ชั่วร้าย' แต่แรก หรือว่าเพราะสิ้นหวังถึงได้ชั่วร้าย /8