“Herkes ne kadar kırdıysa o kadar kırılsın, ne kadar üzdüyse o kadar üzülsün, ne kadar yarım bıraktıysa o kadar yarım kalsın benim isteğim bu.”

Bir gün babam için ambulans çağırdık eve. Tabi ambulans ekibi olduğu gibi içeri daldı babamla ilgileniyor, şeker, tansiyon vesaire. Baktım annem kapıya yaşlanmış boynu bükük duruyor. Gittim, "korkma ya kan şekeri falandır " dedim. İç çekip dedi ki " Hep halılara bastılar".

Önceden sevginin her şeyin üstesinden gelebileceğine inanırdım. Sonra anladım ki sevdiğiniz insanın size karşı anlayışı, saygısı ve sadakati yoksa istediğiniz kadar sevginizden delirin. Üstesinden gelemezsiniz.

biliyorum. hiç sevilmedin. bir sigara yakıp unutmaya çalıştığın çok oldu değil mi? sigara bitti ama unutamadın. paketler bitti ama ilk gün ki gibi duruyor. saçların kısaldı, gözlerin yaşardı, ömrün bile azaldı ama ilk gün ki gibi duruyor değil mi? hareket etmeden duruyor.ne acı.

Kolay incinecek kadar narin, her ince ayrıntıyı bile düşünecek kadar hassas, kırılınca kendi içine çekilecek kadar duygusal olmak seni çok fazla yıpratır. Kimse bu kadar ince düşünen birine acımaz. Duygularının yoğunluğuyla ilgilenmez. Ve kimse narinsin diye kırmaktan çekinmez.

Hiçbirinizin samimiyetine inanmıyorum. Asidi kaçmış kola gibisiniz, öyle tat vermiyorsunuz.

"Bi sabır çizgim var, o çizgi aşıldığında bu zamana kadar alttan aldığım çabaladığım her şeyi içimde ne kadar istersem isteyeyim bir anda silerim ve o şey bir daha asla kafamda yer edinemez."

"Birinin yanında rahat etmek, kendin olabilmek, yargılanırım endişesi taşımamak ender bulunan bir güzellik. Ve sen benim en rahat ettiğim yersin." 😊😊

Eskiden olmuş bir olayı düşünüp "böyle yapsaydım farklı olabilirdi." dediğim çok şey için, şimdi diyorum ki "zamanında iyi ki öyle yapmışım" da sonu böyle olmuş. Kaderinde ne varsa onu yaşar insan belki bugün belki yarın. Sorgulamayı değil kabullenmeyi bilmek gerekir bazen.

"Aklın başına gelir ama ben gelmem. "

“Hiç kimse senin neler yaşadığını, ne derdinin olduğunu bilmez hiç kimse içinde ne ateşlerin yandığını nelerle mücadele ettiğini, senin aslında nasıl bir insan olduğunu bile bilmez ama herkes seni tanımadan hakkında yorum yapmayı çok iyi bilir.”

"Ben haklı olmak filan istemiyorum. Benden özür de dilemeyin beni sadece rahat bırakın. Ben sizin ne istediğini bilmeyen yanınızla savaşamam."

Defalarca rahatsız olduğum bir şeyi başta sabırla güzel şekilde ya da sinirli yapıcı alttan alıcı ve bin farklı tavırla dile getirdiğim insanın onu hala yapmaya devam etmesine tahammül edemiyorum. Büyük tepkiler verince de neden bu kadar sinirlendin diyorsunuz,ya ben ne diyim.

Herkes davranışlarıyla kendini belli eder. Yanınızda kalmak isteyen size sevgisini gösterir. Gitmek isteyen de ne yapar eder çıkar hayatınızdan. Bazen hiçbir şeyi kurcalamamak ve düşünmemek lazım. Her şey olacağına varıyor nasılsa. Hayat bir yol çiziyor, bizde ordan gidiyoruz.

Kendi yaptığı onca hatayı unutup sizin tek hatanızda sizi silmeye meyilli insanları değilde,o hatayı beraber çözebilceğiniz insanları sevin.

Bence en kötüsü de birşeylerin artık elinden değilde içinden gelmemesi. Heves yok, inancın kalmamış, zorlayamıyorsun.

"Bir insanın size ne kadar değer verip vermediğini çok meşgul olduğu bir dönemde bile size ne kadar vakit ayırmaya çalıştığından anlayabiliyorsunuz. Bakın ayırdığı demiyorum, ayırmaya çalıştığı."

Zaten Evlilik denilen şeyin mantıksız olduğunu düşünüyorum, bir de "Evlilik Seremonisi" diye saçma bir şey var: Ayşe Teyze ile Ahmet Amca göbek atacak diye bir ton masrafa giriyorsun, sonra da onlar yarım değil çeyrek altın taktı diye trip atıyorsun. Mantıksızlığın zirvesidir bu.

“Vazgeçmek öyle pat diye olmuyor, bazen zoruna gitse bile vazgeçtiğin oluyor. İnsan bir yerden sonra taşıyamıyor çünkü hiçbir şeyi, sevgi bile kurtarmıyor artık.”

Ben her şey bittiğinde yanında olacak olan değil, her şeyi seninle birlikte göğüsleyecek kişiyim. Bundan daha güzel bir şey veremem sana.