* 𝗔𝘁𝗼𝗺 𝗵𝗮𝘃𝗲 𝗻𝗼 𝗩𝗼𝗶𝗰𝗲𝗹𝗶𝗻𝗲𝘀 * ดังนั้น ส่วนใหญ่เขาจึงไม่พูด แต่ใช้ภาษากายในการสื่อสาร แต่ใช่ว่าจะไม่พูดเลย ข้อมูลตัวละครทั้งหมด ไม่มีอยู่เลย ดังนั้นจึงตีความตามข้อมูลเท่าที่ได้มา และท่าทางการแสดงออกภายนอกของอะตอมเท่านั้น

*เปลี่ยนชื่อไม่ได้*

การตื่นมาบนเตียงแล้วมีปลอกคอห้อยจี้แบลคเซลล์อยู่บนคอนี่มันแปลกชะมัด. . .

บางสิ่งก็ทำให้รู้สึกรำคาญตา แต่ก็เหนื่อยกับการอยู่ท่ามกลางผู้คนเกินกว่าจะจัดการอะไรกับมัน บางทีการอยู่เงียบๆคนเดียวก็คงดีกว่าจริงๆ

*บีบบ่าอีกฝ่าย เพราะรู้สึกว่าผบ.ดูเหนื่อยๆ?*

เขาบีบบ่าอีกฝ่ายเบาๆ กดนิ้วโป้งลงกับต้นคอ ช่วยนวดให้อย่างเบามือ

เมื่อมองไปที่รังนกบนต้นไม้ริมหน้าต่าง ก็นึกอิจฉา พวกมันมีครอบครัว อย่างน้อยๆก็อยู่พร้อมหน้า แล้วเขาเล่า? ไร้ครอบครัว ไร้ที่มา เหลืออะไรบ้างที่ยังเป็นของจริง?

คอมแบตไนฟ์ถูกพลิกไปพลิกมาบนมือที่เต็ทไปด้วยรอยแผล ปลายนิ้วเปลือยไร้ถุงมือลูบไปตามสันและใบมีดแผ่วเบา เขายกมันขึ้นพลิกไปพลิกมาสะท้อนกับแสงจากหลอดไฟในห้องพัก

ปีศาจรอเราอยู่ใต้เตียง ในตู้เสื้อผ้า ในห้องที่มืดที่สุด ใต้ผ้าห่ม แต่ที่ซุกซ่อนที่ดีที่สุดของมัน คือส่วนลึกในจิตใจมนุษย์

เพียงเสียงลมหายใจพ่นออกยาวๆ ได้เวลาทำภารกิจอีกครั้ง

คริสมาสต์. . . ก็คงไม่ต่างจากวันทั่วไป คริสมาสต์อีฟในทุกทุกปี ก็เงียบเหงาเหมือนเคย

open.spotify.com/track/1H4Y9uW4…

🎄