Kalbinize not; “Hayat hesapla değil, nasiple yaşanır.”

"Bir kum tanesiyim ama Çölün derdini taşıyorum..."

Uğruna ağlayıp, gözyaşı döktüğümüz şu dünya Adem Aleyhisselam’ın ceza olarak indirildiği yerdir. Ne garip değil mi ?..

Bu kadar duyusal oluşumuz kaybettiriyor belki.

Hata yaptıktan sonra pişman olmak insanı 'Âdem', hatayı savunmak ve ısrarcı olmak ise 'İblis' yapar.

Dedi ki; kalbi ince olana dünya ağır geliyor.

biz topraktan yaratıldık, neden çiçek açmıyoruz?

Sık sık tekrar edilmesi gereken bir söz; "لم نخلق لنرضي الخلق" "Yaratılmışları razı etmek için yaratılmadık."

Bir hayır duâsı olarak ; "Rûhu ve gönlü zengin insanlara tevâfuk edesiniz..."

Kimsenin saçına "ak" olmayın. Kimsenin gönlüne "yük" olmayın. Kimsenin kalbine "yara" olmayın. Kimsenin gözüne "yaş" olmayın. Kimsenin diline "ah" olmayın. Kimsenin baharına "kış" olmayın..

Yoruldum bulutları kirpiklerimde taşımaktan. Şükrü Erbaş

O kadar sıkıcı ki her şey..😐

Allah’ım! Bana kitap dolu bir evle çiçek dolu bir bahçe nasip et.

Anlık modum o kadar değişiyor ki

Dünya derdi asıl derdimizi unutmak için verilmiş bir oyun. Ne çok hikaye ve şikayet ederiz dünyayı ama ne az sonuç alıp da değiştirebiliriz. Asıl derdimizi unutmamak mühim. Gel de biraz sen oyalan diyor ya Yunus Emre, oyalanmamak lazım.

Birbirimizi kırmanın maharetine değil, gönül almanın zarafetine ihtiyacımız var.