1924 yılında Şer‘iyye ve Evkāf Vekâleti kaldırılıp Diyanet İşleri Reisliği kurulunca kayyımlar da çıkarılan bütçe kanunlarında imam-hatip ve müezzinler gibi “hayrât-ı şerîfe hademesi” unvanıyla zikredilmiştir.

1931’de bütün cami ve mescidlerin idaresiyle bunların görevlileri Evkaf Umum Müdürlüğü’ne devredilmiş ve bu uygulama 1950 yılına kadar devam etmiştir.

Aynı kanunun 18. maddesi gereğince hazırlanan 15 Eylül 1967 tarih ve 12700 sayılı yönetmeliğin 5. maddesinde müezzin-kayyımların görevleri arasında camilerin ibadete açık bulundurulmasının sağlanması, teberrükât eşyasının korunması ve temizliğin yapılması da sayılmıştır.

Başkanlıkça tesbit edilecek camilere bir veya daha fazla kayyım kadrosu verilebileceği, kayyımı bulunan camilerde anılan görevleri müezzinlerin değil kayyımların yapacağı belirtilmiştir.

KAYYIM القيّم Vakıf mütevellisi ve camilerde temizlik görevlisi anlamında terim.

Siyasî ve itikâdî mezhepleri konu edinen mezhepler tarihi alanıyla ilgili maddeler de ansiklopedide oldukça kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır.

“Kelâm”, “Akaid”, “Mezhep” gibi maddelerde bu alana dair genel bir çerçeve çizilerken “Allah”, “Peygamber”, “Melek”, “Kıyamet”, “Kader” gibi maddelerde İslâm dininin temel inanç ilkeleri ve kelâm ilminin ana konuları incelenir.

Ayrıca İslâm inancının temel konularını oluşturan ilahiyyat (mesela “Esmâ-i hüsnâ” maddesi), nübüvvet (mesela “Peygamber”, “Nübüvvet Mührü” ve “Mûcize” maddeleri) ve âhiret (mesela “Kıyamet Alametleri”, “Livâü’l-hamd”, “Cennet”, “Zakkum” ve “Zebani” maddeleri)