பரிதி.. தன் வெப்பத்தை தன்னுள் தாங்கிக் கொண்டு உலகத்திற்கு ஒளியூட்டும் சூரியன் . காலையில் எழுந்ததிலிருந்து அனைவருக்கும் உழைத்து . உடலில் சோர்வு எவ்வளவு இருந்தாலும் அதை மறைத்து.. முகம் மலர்ச்சியுடன் பரிமாறும் என் அன்னையின் முகத்தை உன்னுள் நான் காண்கிறேன் #நாள்19

அண்டம் .. அண்டத்திற்குள் அடங்கியுள்ள பொருட்களையும் அறிய முடியாது என்னவளின் எண்ணத்தில் புதைந்துள்ளவற்றையும் அறிந்து கொள்ள முடியாது .. #நாள்19 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

விண்மீன்... வானிலிருந்து விழுந்த விண்மீன்கள் என்னவளின் கண்மீன்களானதோ ? இல்லை என்னவளின் வழி பார்ப்பதற்கு வெட்கம் கொண்டு விண்மீன்கள் மண்ணில் விழுந்ததோ...? #நாள்19 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

விண்மீன்... என்னவளின் மடி சாய்ந்து விரலோடு விரல் கோர்த்து அவள் கூந்தலின் இடைவெளியில் விண்மீன்ககளை எண்ணிய தருணங்கள் மறுமுறை வாராதோ? #நாள்19 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

ஆகாயம் ... என் உறங்க இரவுகளில் என் தனிமையை போக்க நிலவு ,விண்மீன்கள் , மேகக் கூட்டங்களை சுமந்து வந்த என் அன்னை இவள் ஆகாயம்... என் கவிதைக்கு பொருள் தந்து என்னை கவிஞனாக்கிய பெருமைக்குரியவள் ஆகாயம்... #நாள்19 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

அடியே...!!! நீ என்னை செருப்பாய் நினைத்து விட்டாய் கழட்டி விட்டாய் எறிந்து விட்டாய் விட்டு சென்று விட்டாய் .. மறந்துவிட்டாய் இதிகாசத்தில் செருப்பு நாடானந்தை. #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

அக்னி... சுட்டெரித்தது அவள் நினைவுகள்.. வெப்பத்தை தணிக்க எடுத்த முயற்சிகள் அனைத்தும் தோற்க... சுத்திகரிக்கட்டுமடி இந்த அக்னி எனையே உன் நினைவுகளுடன் அக்னியாய் நான் உன் திருமண குண்டத்தில் மறுபிறப்பெடுத்திருப்பேன்... #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

காதல்... உன்னை பார்த்துக் கொள்ள ஆயிரம் பேர் இருக்கலாம் ஆனால் என்னை போல் பார்த்துக் கொள்ள ஒருவராலும் முடியாது. ஏனடி இந்த சந்தேக பார்வை ? என்னுடன் வாழ்ந்துதான் பாரேன்.. #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

காதல்... நம் உறவுக்கு முடிவு அத்தியாயம் எழுத முடிந்த என்னால் உன் நினைவுக்கு ஒரு முடிவுரை எழுத முடியவில்லையே!! #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

குப்பை.... சிலர் தேவைகள் தீர்ந்தபின் அவர்களுக்கு நாமும் குப்பைகளே... #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

மன்னிப்பாயாடி? முக்குளிக்காமல் நான் கண்டெடுத்த முத்து நீயடி    சித்தம் கலங்கிட   மதிக்கட்டு ,  விதியின் சதியால்  உன்னை நான் தொலைத்தேனடி.. மீண்டும்  எனக்கு நீ கிடைத்தால்  நான் அதிர்ஷ்டசாலி அடி   பிறந்ததிலிருந்து அதிர்ஷ்டம் எப்பொழுதும் என்னிடம் வந்ததில்லையடி.. என்னை ஒரே ஒருமுறை

மன்னிப்பாயாடி... ?   உன்னுள் நான் தொலைந்தேனடி எனை நான் தொலைத்தேனடி    பூவுடன் சேர்ந்தால் நாறும் மணக்குமடி ...   உன்னுடன் சேர்ந்து நானும் மணத்தேனடி...    உன்னைப் பிரிந்து  - நான்  மணமற்ற நாராய் ஆனேனடி நாறி போனேனடி   என்னை ஒரே ஒருமுறை மன்னிப்பாயாடி? #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள்

ஒரு வேண்டுகோள் ... காதலியே உன்னிடம் ஒரு வேண்டுகோள் என்னிடம் பழகியபடி யாரிடமும் இனி பழகாதே ... ஏனென்றால் உனக்கு இது TIME PASS எனக்கு இது LIFE LOSS... #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

காதல்... எத்தனை முறை எனை வார்த்தைகளால் நீ சிதைத்தாலும் ... நான் மீண்டும் மீண்டும் மீண்டு வருவேனடி... ஒரு துளி மாற்றம் கூட என் காதலில் இல்லாதபடி. #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

இமைகள் !!!... உன்னை எச்சரிக்கிறேன் நீ இமைக்கும் பொழுது மெதுவாக இமை என் கண்மணிக்குள் பதிந்துள்ள அவளுக்கு வலிக்கப் போகிறது... பொழுது. #நாள்20 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

விண்மீன்... வானிலிருந்து விழுந்த விண்மீன்கள் என்னவளின் கண்மீன்களானதோ ? இல்லை என்னவளின் விழி பார்ப்பதற்கு வெட்கம் கொண்டு விண்மீன்கள் மண்ணில் விழுந்ததோ...? #நாள்19 #தினம்05_கவிதைகள் #கவிதை_மாரத்தான்

மிதிவண்டி .. ஏணி எதற்கு ? என் பள்ளி காலங்களில் நெல்லிக்காயும், புளியங்காவையும் பறிப்பதற்கும் . பரண் மேல் இருக்கும் பாத்திரத்தை எடுப்பதற்கும். ஏணியாக என் மிதிவண்டி இருக்க ஏணி எதற்கு ? எனக்கு. ஒரு கை மிதிவண்டியின் கைப்பிடியை பிடிக்க , மறுக்கை தோழியின் கைபிடிக்க. கையோடு

உன் தகுதியை அறியாதவர்களிடம் .  உனக்கான, அங்கீகாரத்தை எதிர்பார்க்காதே.    உன்னை அங்கீகரிக்கும் அளவுக்கு, அவர்களுக்கு  தகுதி இல்லை.   அங்கீகாரத்திற்காக, போராடுபவன்  கலைஞன் அல்ல .   தன் திறமைகளுக்கு , உயிர் கொடுக்கப் போறாடுபவனே. ஒரு சிறந்த , கலைஞனாக உருவாகிறான்.

உன்னைப் பற்றி எழுத என்னிடம் வார்த்தைகள் இல்லை . இதயம் முழுவதும் நன்றி உணர்வு நிறைந்து இருக்கிறது , அதை நான் எப்படி சொல்ல. முகம் பார்த்ததில்லை , முகவரி அறிந்ததில்லை , மணிக்கணக்கில் நாம் பேசியதும் இல்லை . ஆனால், நான் துவண்டு பொழுதெல்லாம் கடவுள் அவதாரம் எடுத்து வர நீ