İnsanın sevdiği toprağa girince kalbinin birazı da onunla gidiyor

Ölüm ayrılıktan daha zor çünkü bazen nefes aldığını bilmek bile yeterli

Cennette güzeldir ama ben seni çok özlüyorum

Ciğerimden yanıyorum ben bu defa başka..

çok toydum yol güçtü çok düştüm

eskiden olsa içime ateş düşmüş gibi yanacağım ne varsa buz gibi duruyorum. sanma ki uyuşmuşum, alışmış kudurmuştan beter, ben de öyle acıya arsız olmuşum. kalmadı yanacak bir gönlüm kalmadı korkum hiçbir şeyden, o gösterdiğiniz ateşler benim içime çok önceleri düştü.

türkiye'de bir kadın olarak kendimi güvende hissetmiyorum, 23 senelik yaşamımın hiçbir döneminde de hissetmedim. ne gece eve dönerken ne de bir erkekle aynı sokaktan tek başıma geçmek zorundayken. bu ülkenin sokaklarında attığımız her adım direniş, her günümüz bir mücadele

İnsan sevdiği birini kaybettikten sonra nadiren de olsa iki farklı gerçeklik arasında ara ara gidip geliyor. Onun sesini yeniden duyabildiği ona sarılabildiği gerçeklik ve onun "yok" olduğu ama yok olmadığı gerçeklik.

toparlayamıycam

Yığılacak yer bulamaması

Uyuyamıyorum, Özlemin, Yumruk.

6 Şubat deprem kıyametinde de bu kadar polis olsaydı şu an daha kalabalıktık.

senin sayende.

koyu atatürkçü muhalif ailenin çocuğu olmak