Sızılı bir ırmak uğurlar seni Su olup akarsın, kır çiçeklenir..!

Birlikte tek nefes son nefes..!

Sen wêlatemîn açarsın ben can kulağıyla dinlerim..!

Radikal kararlara yönelik sevdim, sende devinimle devrim gibi sev. Zaten ben sırt üstü uzansam buz gibi musalla taşına; yine devam ederim Faşistlik yapmadan..!

Çok masumduk bizde her çocuk gibi. Yorgan altında yorgun argın düşünme huyu yaş geçti yine geçmedi, Sahi bunca güzellik arasındayken bile bize dert olan neydi..!

Savaş bitince senin için taze incirler toplayacağım..!

Kadınım günün kutlu olsun..!

Güzel bir masal anlat bir bayram günü mesela, Birbirine girmiş saç sakal üstüm başım paramparça..!

Cejna te pîroz be dilberamın..!

Çamurlu ayakkabım,kırmızı halılar Basıcam tabiki aşk olsun..!

Vücut ağrılarım bitmiyor Mesele yorgunluk değil Benden kalacak olan şeyler iyi anılmak ve burda kalanlar ..!

Kendi seçmiş olduğumuz bu amansız mücadele şaşılmaz olan bu yolda illegal bir yürüyüş..!

Durdurun dünyayı başım dönüyor..!

ve artık NİSAn..!

Bütün duygularım ağır yaralı..!

Aşkın mapushane içinde ben mahkûm..!

Düzelmesi lazım uyku düzenimden önce duygu düzenim..!

Ekmek aldığımız bir kapıda hakikat tartışacaktık. -Zirâ herkes kalbinin ekmeğini yerdi kuşkusuz bizde öyle. Açık edecektik iyilikte netlik kazanacaktı. Ele avuca sığmayacak gibi değil! Benzemez çakıl taşıyla dünyayı yıkmaya..!

Not düşüyorum yıllar sonra açılır mı bilmeden? (Herşey aşırı iyi olacak, yarına kalacağımızı bilmeden kurulan hayaller gerçekleşmek için attığımız adımlar sabahın erken saatlerinde kalkıp mücadele ediyorsak mükafatı olmalı herşeyi zamana bıraktık zamanını bilemeden)..!