" กลัวเเดดรึไง "

" เรามันต่างกันสหายข้า " เขาวางมือลงบนโลงนั้นเบาๆ

" อบอุ่นดี....เหมือนทุกๆวัน " เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเเล้วเฝ้ามองเเสงเเดดจากนอกหน้าต่าง

" ข้าเป็นเเวมไพร์ยุคเก่าเเละอยู่ดำรงมาจนถึงยุคใหม่ " " ข้าก็ต้องเรียนรู้ภาษาคนธรรมดาในยุคนี้ "

" ข้าเเตกต่างจากเเวมไพร์ที่อื่นอย่างไร? " เขาเอ่ยเป็นคำถามดวงตาสีเขียวมรกตมองโลงศพนั่นอย่างคาดหมาย

" เป็นเช่นนั้นก็....ขออนุญาต " เบนจามินขยับเข้าไปหาอีกฝ่ายไกล้ๆด้วยรอยยิ้มเเสนเจ้าเล่ห์พร้อมกับมองตรงข้อมืออีกฝ่าย " ขอมือเจ้า "

" เลสเเตท...มนุษย์เรามีอะไรที่เเตกต่างกันเสมอไม่เว้นเเม้เเต่ข้าเเละเจ้า "

" เเน่นอนคุณผู้ชาย "

" ความเเตกต่างคือสิ่งที่งดงามของโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นสัญชาติ เชื้อชาติหรือคนละภาษาเราก็มีความงามที่ต่างกัน "

" หรือเเม้เเต่เจ้ากับข้า " ดวงตาสีเขียวมรกตมีเเววอ่อนโยนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

" ตอนนี้ที่ข้ายืนอยู่นอกโลงภายใต้เเดดอุ่นๆกับเจ้าที่นอนอยู่ในโลง "

" หากเจ้าอยากเห็นข้าก็ช่วยเจ้าได้ "

" เจ้าเป็นเเวมไพร์ที่น่าค้นหาเลสเเตท หากต้องการความช่วยเหลือข้ายินดีเสมอ "

" เช่นนั้นรึ?...บางทีไปดื่มเลือดกับข้าที่ คอนโดก็ได้ เจ้าจะได้รู้จักกับเหล่าสหายเเละหลานข้าด้วย ดีหรือไม่ " เบนจามินพิงฝาโลงเเล้วกอดอกเข้าหากัน

" ข้าไม่นิยมเลือดสัตว์ มันคาว "

" เดี๋ยวๆไม่ใช่! "

" ก็เเค่ชวนไปดื่มเลือดเองที่สำคัญคอนโดข้ามีคนอีกมากมาย "

" ข้ามีร่มให้เจ้า "

(𝕭𝕰𝕹𝕵𝕬𝕸𝕴𝕹 ( Close ))