Gecenin bir yarısı balkona çıkıp içini çeke çeke ağlayacaksın işte o zaman seni duyan sadece duvarlar olacak.

Olmayışın her gün ayrı cenazedir görmüyorsun

Çiçek solmuş vazonun da pek önemi yok gibi artık “

Var olduğunuz kadar seviliyorsunuz”

Gün geçtikçe azalan arkadaş sayısı ve yalnızlık isteği

Böyle balkondan atlamak için kırk yıl plan yapmışsın ama ölmemişsin gibi bir gün

Beni sen inandır “

Sevilmiyor oluşum sevindirir beni elinden geliyorsa daha çok sevme

Sana bıraktırdıklarım beni tedaviye başlattı “

Evimdin sen benim “

Sana ev olmak beni sokakta bıraktırdı :)

Doğru zamanı beklediğim için intikamını unuttum sanan biri varr :)’

bakkala giderken düşün ailenle buluşurken düşün çöp dökmeye giderken bile düşün çünkü intikam vakti geldiğinde ben hiç Bir şeyi düşünmeyeceğim

Saatlerce pişmesini bekledim 5 dk arkamı döndüm dibi tutmus :)

Uzun zamandır beni alakadar eden şeyler o kadar azaldı ki tek isteğim kız kardeşimin hala masumca gülüyor olması

Tek isteğim huzurlu bi yaşam

Keşkeler yerini neyseler aldı keşke almasaydı ama ; neyse “

O hala minicik yüzüyle gülümsüyor bana Hayat bitmedi “

Dünya halen yaşanılacak bir yer çünkü kız kardeşim gülümseyebiliyor “

son 3 yılı inanılmaz şekilde beceremedim