Hadi çay koy Don Ritchie yine buradayım

Ben ahlakla yetiştirildim. Bu yüzden bazı şeyleri hiç normalleştiremiyorum. Yalana, iki yüzlülüğe, çıkarcılığa, vicdansızlığa alışamadım... İnsanlar bunları hep ustalıkla yapıyor diye ben de bunları yapmalıymışım gibi hissetmiyorum. Bazı şeyler hâlâ midemi bulandırıyor.

Mükemmel değilim ama kimseye kesinlikle rol yapmıyorum.. Olduğum gibiyim; ne fazlası, ne eksiği. Kusurlarla varım, maskesizim. Herkes beğensin diye değil, hep içim rahat olsun diye yaşıyorum. Belki eksik, yanlış… Ama sahici. Ve sahicilik, bazen mükemmellikten daha kıymetli.

Bu devir, anlık dürtülerle hareket edilen her şeyin hızlıca tüketildiği bir devir. Kimsenin kimseye tahammülü yok.

Hatalarımla, keşkelerimle, pişmanlıklarımla burdayım. Öyle ya da böyle geldim bu noktaya. Şimdi yapmam gereken vardır bunda da bir hayır deyip yola devam etmek.

Taylan kardeşimizde çok fena topçu tipi var. Beklenmedik şekilde iyi bir performans sergileyeceğini düşünüyorum. Beşiktaş'ımız için hayırlısı olsun.

"Delirdiğini sanıyorsan akıllısın demektir, çünkü hiçbir deli aklından kuşku duymaz." - Dean R. Koontz

Klasik Beşiktaş. Transfer son günlerde geliyor. Hazır isimler gelmiyor. Başarıya ulaşmak çok çok zor bir olasılık. Ama Beşiktaş olmak da bu işte. Ne kadar zor olduğunu bilsen de ümit etmeyi bırakmamak. Bakalım görelim. Dediğim gibi başarı çok zor. Ama başarı gelirse de büyük iş.

Elma ağacından armut beklemek ilk başta tabii ki çok saçma. Dışarıdan bakan " Bu adam olmayacak şeyi istiyor. " diyebilir. Ama bilmez ki o ağaç aylarca sana armut vereceğim dedi. Armut ağacı gibi davrandı ve göründü. Yoksa adam da biliyor elma ağacının armut vermeyeceğini..

Bahanelerin arkasına sığınıp gerçekleri görmezden gelmek çok acınası. Unutmayın gün gelir görmezden geldiğiniz bahaneler hiç beklemediğiniz bir anda karşınıza çıkar. İnsan unutur evren unutmaz.

İyi olmak bu kadar güzelken kötü olmak niye. Kendini ve insanları mutlu etmek varken bu kin nefret niye. O kadar emek varken nankörlük niye.

Bu devir yüzeyselliğin devri. Derinleşmenin saçma bulunduğu, her şeyin hızlıca tüketildiği bir devir. Nicelik çok nitelik yok. Duygusal olmanın saçma bulunduğu bir devir. Zalim olmanın, şerefsiz, haysiyetsiz olmanın normal sayıldığı bir devir. Zor olansa bu devirde omurgalı olmak

Ben değişmem demek insan fıtratına aykırı. Değişmeyecek isen niye geldin dünyaya. İnsan dünyaya gelir ve zaman içinde yoğrulur. Zaman geçiyor, her şey değişiyor ve sen aynı mı kalacaksın. Değişime dirençli bile olsan değişiyorsun çünkü zorundasın.

Asla asla demeyeceksin. Hayat seni öyle bir noktaya getirir ki asla dediğin şeyleri yaparken bulursun kendini. Hayat aşırı emin konuşmaya gelmez. Bugün keşke dediğin şey yarın seni pişman edebilir.

Çevrendeki birçok insan; onları memnun ettiğin, istediği cevapları verdiğin kadar yanındalar. Yani kısacası menfaati devam ettiği sürece yanındalar. Bu farkındalığa geç olmadan ulaşmak önemli.

İnsan nasihat ile düzelmezse musibet ile terbiye edilir.

Her şeyin, herkesin geçici olduğu bu dünyada insan kalıcı olmak için savaşır durur. En sonunda da her savaşçı gibi yorgun düşer ve o mutlak sona ulaşır. Kimisi iyikilerle ulaşır bu sona. Kimisi ise keşkelerle...

Aşırı farkındalık hem nimet hem derttir.

Unutulmasın ki, mazlumun ahı yerde kalmaz; zulüm de payidar olmaz.