اگه از من بپرسن:

توییت را خوانده و به سمت دبه ی ماست یخچال می‌رود

برای اینکه از افسردگی در بیام، برام یه اسب مسابقه ای خوشگل خرید حالا درسته که الان علاوه بر قرص افسردگی، به قرص های ضد اضطراب هم احتیاج پیدا کردم (مخصوصا هفته ی کورس) ولی بهترین نتیجه اش این بود که فهمیدیم من واقعا توانایی جسمی و روحی مادر شدن (نگهداری از یه موجود زنده) رو ندارم

زندگی مگه چیزی بیشتر از این لحظه هاست؟ اینکه آبجی کوچیکت بعد یکسال دوری اینجوری کنارت خوابیده باشه

میدونید مزیت صمیمی بودن با مربی ورزشت چیه؟ اینه که اون فحش هایی که همیشه موقع ورزش تو دلت بهش میدادی رو میتونی بلند داد بزنی خداروشکر به حدی از ورزش لذت میبرم 🙄 که همسایه هام فکر میکنن هر هفته روزهای فرد ساعت ۱۱ تا ۱۲.۵ برنامه توی خونه ی ما سکس خشن همراه با درتی تاکه

وقتشه که مشاورهای تغذیه هم یه بخشی از تغذیه رو انتخاب کنن و توش ماهر بشن و تخصصی ویزیت کنن اون موقع ست که همونطور فرد مبتلا به دیابت واسه کنترل قند خونش میره پیش متخصص غدد نه ارتوپد، آدمها هم واسه گرفتن برنامه غذایی میرن سراغ مشاور تغذیه متخصص در همون موضوع نه هر مشاور تغذیه ای

آرام آرام غریق‌نجات‌های خوبی شدیم؛ هربار که غرق می‌شویم شیرجه می‌زنیم و خودمان را می‌کشیم بالا. گاهی هم این لابه‌لا، حواس‌مان به یکدیگر هست اگر از پس نجات، برنمی‌آییم. گاهی هم نه... و از دست می‌دهیم خودمان را... او را...

در مورد اون توییت که میگه «اکس کی از همه سمی تره؟» باید بگم که اگه اکس های من کوت کنن و جواب بدن، قطعا گوی رقابت رو از همه تون به راحتی دزدیدن چنین سمی بودم من

و ما رویایی بیشتر از یک زندگی که کمی شبیه زندگی باشد نداشتیم... #محموددرویش

امروز صبح مشاورم میگفت نباید توی تله ی استرس هات بیفتی، اول بذار اون اتفاق بیفته بعد براش غصه بخور هیچی دیگه پنیک عصبیم از سر شب منتظر جواب اسرائیله که بیاد منو بگاد

والله ما خسته شدیم …

حالا چرا انقدر جاشون تنگ و ترشه؟ نفس آدم میگیره

داشتم میگفتم ای خدا کدوم دیوونه ای از فالوورهام انقدر پست دعانویس میاره تو اکسپلور من 🙄 که یهو دیدم بعلله مادرشوهر خواهرم همه ی پست های موردنظر رو لایک کرده و پیج هاشونو فالو داره داشتم بلند بلند میخندیدم که یادم اومد تنها کسی که تو خانواده باهاش دعوا کرده و بهش فحش داده من بودم