İlkbahar mönüyü verir. Sonbahar hesabı getiren garsondur.

Şimdiki bebekler çok şanslı. Bizim diş kaşınma dönemlerimizde Tabu düdükleri yerine koltuk başları vardı

Kol saatimi tamire her verdiğimde “Geçmişimi geri getirebilir misin usta?” diye sormak geliyor içimden. “Akşama gel al” diyor, vazgeçiyorum.

Kimi kültür merkezlerinde müsamere ile tiyatro arasındaki tek fark; birinde yetişkinlerin sahneye doğru el sallamasıdır.

Trigonometriden pek anlamam ama yeteri kadar geniş bir açıyla bakarsam hipotenüsü görebileceğimi biliyorum.

Her veda bir başlangıç, en azından son harfine göre.

“Ömür iki büyük şaşkınlık arasındadır” dedi Aleksi Pavloviç. “İlkinde ağlar, ikincisinde ağlatırsın.”