تش دَ ژبي پښتانه خو په دَلو دي انقلاب له د پښتو پښتانه ګورم

کِس شہرِ مُنافق میں تُم آگئے ساغرؔ اِک دُوجے کی ہر شخص ،خَطاڈُھونڈ رہا ہے

په ډک ښار یې ملغلری خرڅولی چا غزلې چا سندرې خــــرڅولې که دا زه چرته د مینې دکاندار وای ما به ستا د خولې خبرې خرڅولې

فرصت میں کریں گے تجھ سے حساب اے زندگی الجھا ہوا ہوں ابھی میں خود کو ہی سلجھانے میں

پہ استمبول کے یو سڑے ڈاکٹر لہ لاڑو ھغہ ورلہ علاج اوکو سڑی ڈاکٹر تہ وے سہ بہ خورم ڈاکٹر وے ھرسہ خورہ خو دہ مولانا خلاف غول مہ خورہ

وار به مې راشي بیا به ګورو ناکاره ژونده اوس دې هـره یوه منمـه

تکبر سړی په څه خبره وکړي څو سهار څو ماښامه زندګي ده

عالمِ اسلام بالخصوص پاکستان کے مسلمانوں کو عیدالاضحی بہت مبارک ھو

دنیا میں بکری🐐 کے بعد سب سے زیادہ میں میں۔ کس نے کی ہے؟

زه په طمعه د سبا یم چې قسمت به مي بدلشي هر سبا چې کله راشي د سبا نه مي نفرت شي

ہمیں پتہ ہے تمہاری اڑان کہا تک ہے تم ہمارے ہی ہاتھوں سے چھوڑے ہوۓ پرندے ہو

موژ که واڑه یو تجربے دہ غٹو خلگو لــــرو موژ که واڑه یو شـه سڑي او نه سڑي پيژنو

د کابله تر اټک په خوب ويده دي څومره ډېر يې دښمنان دي نه پوهېږي پسرليه! پښتانه تل شملور دي خو خپل منځ کې سره وران دي نه پوهېږي

تہ ازمرے یی ستا بس داغہ یو انداز کافی دے ڈیرو کارغانو لہ بس ستا پہ شان یو باز کافی دے مولانا صاحب

زه چې پښتو پښتو کومه په پښتو مې وژنې قاتل به بل وې خو په لاس د پښتنو مې وژنې👉

د ےتوشپیلیکے پہ غم سرے شہ بیگابلبلے چغیدے در وواتمہ

بیا چې راځم ژوندن به تېر وي څوک به مې هېر وي چا به زه هېر کړی يمه Bahader lala

درته به وخایم پختو چې پختو سه تا وائی خو که بې وخته چیرته خپلې پختووه نه خواڑم

یو څاڅکی اوبه یې راته مه بخښه! خـــدایه که خاین زه د وطن ومــه!