“Bir şeyin sana ait olduğunu anlamak için onu özgür bırak Mathilda”

insanların bensiz de mutlu olup olmadığına bakıyorum ve mutlularsa uzaklaşıyorum

hay amınakoyım öyle gençlik günlerim

Allah ım sen mental çöküş yaşarken ders çalışmak zorunda olanların da rabbisin

herkese kafa tuttumda bi sana gelince dizlerim titredi

soğudu havalar yakıldı anılar birer birer

artık yokum gözbebeğim tüm aşklardan ırak

erkekler lutfen gri esofman giymesin ya

geriye dönecek yol mu bıraktın?

Seller firtinalar kopsun o gobek illa acilicak

hislerimi kaybettim goren oldu mu acaba

güldürmüyor ağlatmıyor kimse senin gibi

bilmezsin bir yel savurur senin kokunu işte o rüzgara mihirim ben

bebeğim bakma öyleee

kokunla ciğerlerimi parçaladım

bazi pismanliklar seni mal eder azra

ait olmadığım bir evde sahte mutluluk senaryoları yazıyorum