gözlerimizin önünde çürüyor çiçek bahçeleri, gözlerimizin içine baka baka başka topraklara göç ediyor kuşlar. geriye yazılmış ve yazıldığı güne kazınmış sözleri anlamlandırmak kalıyor bize. bunu daha önceden yazmış diyoruz, çok daha öncesinde zaten oldukça kötü hissediyormuş.

bu gece de bitecek ve herhangi bir sokak arasından çıkıp topluma karışacağız.

kayboluyorum ortalıktan aslında bir karanlıktan bir başka karanlığa yapılan kısa yolculuklar bütün hepsi. sessizliğin içinde bir sessizlik gibi. karanlığın içinde var olan fakat asla görünmeyen tüm o eşyalar kadar aslında buradayım, sadece hiç ışık yok ve görünmüyorum.

ya gerçek anlamda fark edilmek istemiyorsam? tüm bu çabam, bu çığlık çığlığa kendimi gösterme mücadelem neden? gerçekten, tamamıyla gerçek anlamda, hiçbir şüphe götürmeksizin var olmak istemiyorsam. şimdi, bu farkındalıkla ne yapacağım?

nedir tam olmak bilmiyorum nasıl bütün olurum baktığında herkesten bi parçayım aslında paramparçayım

ruhuma dokunuyor, bilmiyor ki ruhum yaralı, bilmiyor ki dokunduğunda korkacak ve ürperecek bedenim.

222~güzel kızım, yaşamak pek tabi tamamen bir sessizlik demek değildir. yaşamak tam tersine gürültüdür, dağınıklıktır, dağıtmaktır. yaşamak, etrafı dağıttıktan sonra dağınıklığın içinde oturup kaldığın o sakin andır.

mutlaka bulmalıyım aradığım her neyse mutlaka bulmalıyım arıyor olma nedenimi

yaşamak, olabildiğince çıldırmamaktır open.spotify.com/track/5zBr7blX…

gençken tanrıyı-dinleri inkar için kanıtlar, argümanlar aramak ne kadar saçmaymış farkındalığın arttıkça anlıyorsun. cevap tamamen hayatın, insanın kendisi. aciz, melankolik, kaçışı olmayan insan kendisine tutunacak her şeyi ve kişiyi yaratıp kendine son bilebilir.

bir zamanlar her şeyimizle inandığımız, savunduğumuz şeylerin bizi bir başımıza bıraktığı bir yere dönüşümüz niye

her şey geçicidir, ama geçicilik içimizde kalıcı bir yankı bırakır. düşmek, tutunacak bir şey kalmadığında gerçekten düşmekmiş. yaşamak, akıp giden bir şeyden ziyade takılı kalmakmış. yaşamak, geçip gittiğini sandığın yerlere bakakalmakmış.