İçimi dökmeye içim el vermiyor...

Çocukken sevgiden mahrum kalanlar, büyüdüğünde ya onu her yerde arar ya da ona inanmaz.

Ailem bana karşı sonunda ilgili davranmaya başlıyor, ama iyi hissetmek yerine rahatsız oluyorum. (Çok geç kaldılar)

Aynaya baktığımda yüzümün yaşlandığını görüyorum. Oysa ben, beni parka götürsün diye hala babamı bekliyorum...

Babalar kendilerini, anneler de oğullarını her şartta severler. Kızlarını ise istediği gibi biri olursa severler...

İçimdeki küçük kız sanki yakın zamanda öleceğimi söylüyor.