| eylül,18

mağlup mu desem mahçup mu? ama ikisi de değil ben garip,sen güzel dünya umutlu öyle tuhaf bir akşamüstü

bilmezler nasıl aradık birbirimizi, bilmezler nasıl sevdik, iki yitik hasret,iki parça can.

her gece uyumadan önce aynı şiiri dinlerim her dinlediğimde daha başka anlarım

ne halklar arası savaş , ne sınıflar arası barış

dalların yaprakları uğurladığı mevsimdeyiz kim bilir nasıl da canı yanıyordur ağacın

derman olacak bir sözün yoksa derdimi meşgul etme

içindeki karmaşayı susturmak dış dünyayı susturmakla değil onu duymayı öğrenmekle mümkünmüş

seni en çok tetikleyen insanlar genellikle büyümemiz için gönderilir

güzel olan dert olmak değil dert almaktır

yazın sıcak diye ağlıyorum kışımnsoğuk diye ağlıyorum😢çoookk soğukkkkk

sağır kapıların eşiğinde ziyan ettim çığlıklarımı

başkasının zihnindeki “ihtimaller” benim gerçeğimi değiştirmez

dile sükut düştü,kalbe hâr

“Razo Niaz” (Sır ve İhtiyaç/Dua) başlığı, hem ilahi bir yakarışı hem de sevgiliye duyulan derin bağlılığı simgeler. Sözlerde geçen “saf akik”, “berrak mavi su”, “acı günlerin şekeri” ve “zeytin bahçesi” gibi ifadeler, Fars edebiyatındaki klasik imgelere atıfta bulunur. Karun

hala hiç aşamadığım bir vedada iyileşmeye çalışıyorum

ez don’t nızanım

insan inandığı şeyler uğruna müthiş hatalar yapabilir

• dışarda delikanlı bir bahar