Çok Denedim Onu Saklamayı, Bir Bıçak Yarası İçinde, Yada Hep Bir Çukur Güneşin Bilmediği, Sonra Görünmez Bir Avuç Toprak Atar Gibi Üstüne. Her Seferinde Bir Hastalık Ateşi Yükseldi Biçimsiz. Bölündüm! Yaşlı Bir Yüze Eklenip, Sorulardan Saatlere Bir Geminin Zinciriyle.

Belki Mabedi Çökmüş Bir Işık Memleketiyimdir, Sağır Bir Sarhoşlukta Geçirilmiş Geceden Hatıralar Dolanır Sakalımda. Belki Adım Yoktur, Her Rüzgar Fısıltısına Dönüp, Delilik Tutarım.

Zamanın Dişleri Kilitlenir, Biri Unutmuş Gibi Göbeğinin Altında Uyumaktan. Tuzlu Suyunda Tutup Nefesi, Saatlerce Anı Durdurmak. Çarpıntı Başlayana Dek Beklemek İçinde, Kıvranır Gibi Endişeli Gözlerini İzleyip. Ve Aklını Karışıtırıp Bir Yasağın, Gereçeğin Koynuna Sokup Düşlerini.

Çok Büyük Bir Ağrı Odayı Daraltan, Keskin Yüzü Üstünde Beyazlar, Küçük Yudumlarla Çekilen Duman, Ve Kırmızı Gözlerde Beklemeler Asılı. Bu Sesler, Bu Anlamsızlık, Bu Çocuk Yalanı, Ne Kadar Sürer?

Yorgun Bir Yolum, Adına Tahammül Gölgelerinde. Boş Pencereler, Sayıklayan Sarhoşları Toplarken Geceden, Bir Ayak Sesiyim, Yürümeden Karanlıkta Bekleyen. Sen Her Nefeste Adını Söylediğim, Dışarı Bak Ben Geldim.

Çok Bulanık. Bir Bulutun Yalanı Sarılıyor, Belkilerinde Boğuluyorsun, Ve Kaybolan Bir Nefes Daha Boşluğa. Gün Dönüyor, Bulanık Ruhta Sussuzluk Başlıyor, Kurudukça Çürüyor Bakışların, Ve Göz Altlarında Birikiyor Zaman, Unutuluncaya Kadar Orada Bekliyor.

Kanar Sonunda, Buz Tadı Dudakta Savrulup Derinlere, Yaşlı Rüzgar Uğuldarken, Bir Mızrak Bu Yarayı Süslediğinde. Ve Bir Savaş Tutuşur Dalgalarında, Açlığı Bittiğinde İçindekilerinin, Kalbine Batan Gözlerin Düşüyle, Bir Mızrak Tüm Yaralarını Süslediğinde.

Dağıldı Saçların Kadar Bu Kağıt Parçaları, Gözlerimde Yüzün, Ve Umutsuzluk Uykusunda Geçen Günlerin Ağıt Renkli Sessizliği. Çok Mu Özledim? Bu Ölüm Emsali Bekleyişin Adı Yokken. Ne Kadar Tutar Zincirlerini Ecelin Korkusu? Ve Ne Kadar Bekler Uykuyu Bir Çocuk Yorgunluğu?

Hissettim Gözlerde Duran Son Günü, Karmakarışık Bir Resimin Hüznüyüm. Kızıl Örtüsünde Kış Güneşi, Unutmuşum Dediğin Yalanların Kendisi İçinde, Toprakta Bir Hastalık Endişesi, Bende Demirden Öylesine Bir Rüzgar, Sıyırır Sakallarımı Keskin Tırnakları.

Ve Küçük Sebepler, Uzaklığından Duyulmaz Bir Hayale İlişir. Aklı Başında Son Bir Yudum Deliliğe! Mümkün Olmayan Her Geceden Hatıralar, Kuru Bir Bahçeden Toprak Kokusu, Üstüne Son Gülüşünden Yakama İlişmiş Duman, Ve Işığın Her Rengi Gözümde, En Uzun Karalık Benim.

Parmakları İle Resim Çizmeye Başlar. Siyah Gölgeler, Kavgadan Türeyen Yaralı Yüzler, Ve Birine Benzer Hayalin Açlık Karmaşası. Dünden Kalanları İçinde, Her Soru Duyulmaz, Her Cevap Yersiz Bu Gün. Kirli Elleri Cebinde Yalnızlığının.

Nereye Beslediğin Yağmurlar Dinmeden? Bir Cam Gölgesine Bir Kez Daha Sarılarak İlişmeden. Bitmemiş Olanın Avuçlarında Ezilmiş Ruhta Son Yangınları İzleyip, Beklemek Eşiğinde Gecenin, Bir Kez Daha Gitmeden Önce.

Her Yanım Deniz. Hiçlik Tutuyor Matemi. Kuşkusunda Zifiri Karanlık, Yine Tutmuş Beklemeler Kapı Eşiğini. Dudakta Tuz, Uykuda Bir Kış Ürpertisi, Ve Yalın Ayak Erken Gelmeler. Sanki İçindeyim Senin?

En Karanlık Hücresinde Bu Şehrin; Fısıltılar Bir Matem Eritir Göğsünde, Ve Tutuşur Göz Yaşları Aydınlığın. Tuzsuz Bir Dudakta Başlar Herşeyin, Sonrası Kül Gözlerde Okunan, Gerçek Kadar Yalan Doluşur Kapıların Gölgesine, Elleri Ellerindedir Yeni Bir Günahın.

Ne Kadar Küçüldüğünü Görmek Geliyor İçinden, Emsali Kirli Bir Aydınlıkla Beraber Teninde Yabancı Kokusu Sanki. Uykusunda Yaşlı Bir Bedenin, Kapanan Gözde Tutuklu Gibi Bu Sarhoşluk Hissi. Nasılsa Gerildikçe Göğsün, Bir Zincir Tutuyor Ayırmamak İçin Zihnini İçindeki Belkilerden.

Her Gün Doğumunda Issızlık İner, Kaybolur Sessizliğim. Bu Çöl Yankısı Eksilir, Sonra Sokakta Kansız Bir Yaralanma Uğultusu Belirir, Ardı Sıra Kızıl Bir Saça Tutunmuş, Kırık Ağrısı Çaresizliği Sarılmak İçin Gelir. Birleşmez Parçaları Nedenlerin. Kaç Rüya Unutulmuştur Belirsiz.

İçimden Kalabalık, Camlarına Bakıyorum. Hiçbir Şey Anlatmayan Sözler Deliyor Duvarları, Ve Bu Leş Kokusu Havada Soluduğum, Kırılgan Bir Yüz Ölüyor Gibi, Düşüyor Kent. Sessiz Kuruyor Tarlalar, Toprak Kararıyor, Başını Kaldırmadan Yürüyüp Geçiyor Zaman.

Görünmez Yüzümde Gerilmiş Bir Çarmıhın İzi, Bir Islık Tarıyor Saçlarımı Zamansız. Bitmeyen Gece Başlıyor Şimdi.

Ve Kırıntıları Uğursuzluğun, Boğazda Yumru Bu Bekleme Hissizliği.

Saklandığı Yerden Çıkarır Aklını, Bir Yol Belirir Yine, Sıkıca Tutar Belinden, Son Bir Nefes İçin Sonuncudur Bu Keder. Öyledir Hep Sandığı Yalan; Belkileri Kondurup Dudaklarına İmkansızların, Oysalara İnanır Gibi Yapar İnsan.