درد و غم گلدی دِله گئتدی قرار و صبر و هوش آشنالار جمعی‌دیر، گئتسه نوْلا بیگانه‌لر؟ منیری

یک نفس هشیار بودن عمر ضایع کردن است گر نداری باده باید خویش را دیوانه ساخت

واردیر هزار دولتِ جم‌دن فراغیمیز بین جانا وئرمزیز بو شکسته چاناغیمیز نهجی

من‌کیمم ساقی اولان کیمدیر می و صهبا ندیر؟؟

یاشاسین توییتر اوشاخلاری:))))

باغِ دهرین هم خزانین هم بهارین گؤرموشوز بیز نشاطین دا غمین ده روزگارین گؤرموشوز چوخ دا مغرور اولما کیم میخانهٔ اقبالده بیز هزاران مستِ مغرورون خُمارین گؤرموشوز هر زمان بو «نابی» جنابی‌نین شعری جانیما سینر؛ بئله بیر زمانلاردا باشقا وقتلرین مین قاتی.

او قدیم ایدی ال الی یوواردی ال ده دؤنوب اوزو یووراردی ایندی ال الی یو‌واندا ال دؤنور بیدنه لذت شاپالاخ چکیر ال ائلدیغی محبته ده پئشمان اولور ...

دار گونومده‌دارالمایان گئن گونومده گئنلمسین...

ای «فضولی» ائیله‌دی هر درده درمان اوْل طبیب بیر منیم زخمیمدیر آنجاق بولمایان مرهم هنوز

بو ایونتی ده تازا مد ائلییبلر...

هر دولانان ایاغا دا داش دیمیر...

تبریز خیلی شهر سختیه...

باشماغینا دا اولمیان پرسن

اوزون آداما ورزش دن سورا هیساد یاراشمیر...

قوردون یوواسیندان سوموک اسکیح اولماز بیزیم ده اوبامیزدان عاراخ...

کافه لرده ساده جه ناصادق،شخصیت نمایشی و ادا دولو آداملاری گؤرورم و شخصی (بلکه ده کصشعر)نظریمه دوغرو درد لر و دوزگون دردلی آداملار و حیات فلسفه سینی دوشونن آداملار،خیاوان لاردا و چهارراه باشیندا و قفه لرده دیر لر...

بو جماعتین نه تنها الدن وئرمه لی بیزادی یوخدو اله گتیمه لی ده ائله بیر شئیی یوخدو ...

بدون هیچ رفرنس و سند و مدرک گوه خوردن این شکلیه دوستان:

توی چند سالی که دور از خانواده بودم و کلی دوست و رفیق از همه جای ایران پیدا کردم، معدود کسانی بینشون بودن که مادربزرگ یا پدر بزرگشون ترک یا عرب نبودن من از ۳۰۰۰ سال صحبت نمیکنم از ۱۵۰ سال اخیر صحبت میکنم که جمعیت عظیمی ترک و یا عرب و گیلک و تالش بودن و جمعیت کمی ریشه پارس دارن:)

اۆچ گۆللـه وۇردولار اوْنا: آلنیندان، بوْغازیندان، اۆره‌ییندن. دۆشونوردو، اوْخویوردو، سئویردی اوْ آدام! Üç güllə vurdular ona: Alnından, boğazından, ürəyindən. Düşünürdü, oxuyurdu, sevirdi o adam! #تۆرکجه‌یازاق #TürkcəYazaq