“เรื่องนั้นก็ต้องขอบใจหมอเขามากกว่านะ” “ข้าแค่อนุญาตให้เจ้าเข้ามาในเมืองได้เท่านั้นเอง”

“ก็คงไม่พอใจละนะ” “แต่ไม่ต้องห่วง ข้าจะคุยให้เอง”

“ฮ่าๆ เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวได้โดนไดแอทลาสดุหรอกนะ” เขาหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะวางมือลูบหัวเมคตรงหน้า

“ยังสบายดีไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นสินะ” “รวมถึงพวก เด็กๆ”

【คงไม่มีเรื่องอะไรนะวันนี้】 【และ..หวังว่าจะไม่มีด้วย โดยเฉพาะจากคาร์ม่า】

“อืมม..หรือบางทีเจ้าจะพูดไม่ได้นะ”

“ลองเปลี่ยนซักนิดเถอะ เผื่อมันจะดีต่อตัวเจ้าเอง” Ooc “แนะๆ หันหลังมาให้ตีเดี๋ยวนี้เลยมานี่ไอ้ตัวแสบ🫵”

“ก็ได้ หากถึงเวลานั้น ข้าจะทุ่มจนสุดตัว เพื่อหยุดยั้งพวกเจ้า” Ooc “แนะๆๆ หันตูดมาไอ้ตัวดีย์🫵” ง้างมือตีเพี๊ยะๆ🖐

“เจ้าไม่พูดในคราแรกข้าก็ไม่รู้หรอก” เขาทำสีหน้าราวกับรู้สึกผิดที่คิดไปแบบนั้นในทีแรก

“พกพาจริงๆนั่นแหละนะ” เขาหัวเราะขึ้นมาก่อนจะแบมือให้อีกฝ่าย

“ค่อยยังชั่ว นึกว่าเด็กๆซนซะแล้ว”

“ข้าคิดไปเองรึเปล่านะว่าไดแอทลาสกับดุมเนโคลัพส์เขา...” “คิดไปเองแหละ”

❛ — ❜ ปีนกำแพงมองเค้าซ้อมกัน

“อะไรเนี่ย ขยะเต็มไปหมด เอาเถอะ” ปัดกวาด