و هر بنده‌اى…اخبارِ گذشتگان را بخواند و بگردد و كارِ زمانهٔ خويش نيز نگاه كند، بتواند دانست كه نيكوكارى چيست و بدكردارى چيست، و سرانجامِ هر دو خوب است يا نه، و مردمان چه گويند و چه پسندند، و چيست كه از مردم يادگار ماند نيكوتر. #تاریخ_بیهقی

در قرن هفتم می‌دانستند و اکنون نمی‌دانند: گماشتگان، عذر و بهانه این می‌آورند که «ما را خصمانند»...و گویندگان و معتمدان - به سبب آن‌که تا صورت نبندد پادشاه و مقطع را که صاحبِ غرضند- نصیحت بازمی‌گیرند، و جهان بدین سبب ویران می‌شود و رعیت درویش و آواره و مال‌ها به‌ناحق ستده می‌شود.

اگر عشق است اگر فریاد با شعر دلیران باد دلیران را به ترکیب «دل» و «ایران» درآوردم… به خط استاد #جواد_بختیاری

مبارزه با جعلیات:

و امیر پس از می‌خورد به نشاط و بیست و هفت ساتگین نیم منی تمام شد. برخاست و آب و تشت خواست و مصلای نماز و دهان بشست و نماز پیشین بکرد و نماز دیگر کرد و چنان می نمود که گفتی شراب نخورده است و این همه به چشم و دیدار من بود - که بوالفضلم- و امیر به پیل نشست و به کوشک رفت.

و زمانه از روی ترحیب و ترجیب، بر جَیب و گریبان کروبیان، از ذکر و بیان دعای دولتش، ذیعِ شمیمِ شمامهٔ عنبر و ضوع لبیخَیهٔ مُشك أذفر كرد و از فرّ شکوهش پایهٔ «سریر» «پرسریر»، سر بر «سریر» برافراشت، و اورنگ چهارپایه‌اش با هفتورنگِ مینوسیر و هفت اورنگ مینورنگ، پایهٔ همدوشی گرفت.

#شرافت مبنای حکومت استبدادی نیست! چه آنکه در لوای #استبداد #مردم همه با یکدیگر مساوی می‌باشند، باین جهت نمی‌توانند خود را بدیگران ترجیح دهند، در دولتهای استبدادی مردم همگی بندگانند و کسی را بردیگران امتیازی نیست. روح‌القوانین منتسکیو

«صوفی ایران» که… به‌وسیلهٔ «میرویس» از تخت برانداخته شد و حکومتش بر باد رفت و قبل از این‌که کشورش تسخیر شود، خودش نابود شد، علتش این بود که به‌ا‌ندازهٔ کافی خونریزی نکرده بود و بزرگان و گردنکشان را از بین نبرده بود. منظور منتسکیو در روح‌القوانین از عبارت «صوفی ایرانی» کیست؟

وَ أستَكبرَ الأخبارَ قبلَ لَقائه «و من پیش از دیدارش خبرها را بزرگ می‌شمردم.» #متنبی

گویند، گربه‌ای دم خود را به دم شتری بست، تا شتر خوابیده بود این بازیچه چندان زحمتی نداشت… وقتی که شتر برخاست گربه وارونه آویزان شد. روباهی آن‌ها را دید و از گربه پرسید این چه وضع است؟ گربه گفت: «با بزرگان پیوند کرده ایم!» شرح زندگانی من/ عبدالله مستوفی

فكرِ برپا ساختنِ جشنِ «هزارهٔ فردوسی» و ساختنِ آرامگاهِ #فردوسی را #محمدعلی_فروغی پیشنهاد كرد و به ابتكارِ او بلیت‌هایِ بخت‌آزمایی از طرفِ انجمنِ آثارِ ملی منتشر شد و خریدِ آن موردِ استقبالِ گرمِ مردم قرار گرفت. شرح زندگانی من/ عبدالله مستوفی

فتحعلیشاه در روزهای آخری عمر، سفری به‌اصفهان کرده و در آن‌جا بدرود زندگی گفت. در مجلس آخر خواننده شعری خواند: توسفر کردی و خوبان همه گیسو کندند شعر را اکثر نکته‌سنجان مجلس نپسندیده و خوش اغور برای این مسافرت ندانستند. بسا حرفی که از بازیچه برخاست چو اختر میگذشت آن فال شد راست

«از سفلگان توقع مروّت داشتن، از دیو دعای خیر خواستن است. اینان نه به یزدان معتقدند و نه به وجدان معتکف. مذهبشان مصلحت است و قبله‌شان منفعتی که در پیش چشم دارند.» منشآت قائم مقام

«جانِ به جان آمده را که اعباء محنت، گران بار کرده است، کدام رفیق سبکبار خواهد کرد؟ قصهٔ غصه آمیز که می­نویسی، گوشهٔ جگر کدام شفیق خواهد پیچید؟» نفثةالمصدور - زیدری نسوی

تبعید عارف قزوینی؟ پیش از هرگونه اظهارنظر باید با روحیات بسیار خاص #عارف_قزوینی آشنا باشید. ضمناً فکر نکنم مدعیان «تئوری تبعید» جرأت داشته باشند مقدمهٔ «کلیات دیوان عارف قزوینی»(چاپ برلین)؛ زندگینامهٔ خودنوشت عارف را بخوانند و آن‌چه بعد انقلاب مجال انتشار نیافت، منتشر کنند. ۱/

از کرامات محمدرضا ترکی(داور جشنواره شعر فجر) این است که نسخهٔ خطی را بدهد چاپخانهٔ دانشگاه و مقدمه‌ای با عنوان پژوهش بر آن بنویسد. طرفه این‌که او در این زمینه، دستیار هم داشته است. تو را میان سران کی رسد کله‌داری؟

آخرین نامهٔ یک اعدام‌شده در فرانسهٔ ۱۹۴۰: «شما با شهامت باشید زیر ما به مرگ زیبایی می‌میریم. برای شما که باقی می‌مانید و باید زندگی را ادامه دهید، بیش از ما که زندگی را رها می‌کنیم و می‌میریم شهامت لازم است.» از کتاب «نامه‌های تیرباران شده‌ها»