อย่างเธอเลี้ยงดูด้วยความรักเป็นด้วยหรอ

นั่นเรียกรักแล้วหรอ

เกาะกำแพงแล้วชะโงกหน้าออกไป " ถ ถึงจะบอกว่าจะนอนต่ออีกสักสองพันปี แต่อย่าบอกนะว่าผ่านมาสองพันปีแล้วจริงๆ อ่ะ ! " " บอกไว้ก่อนเลยนะค้า—า ใครจะมาใครจะไปฉันก็ไม่สนหรอกค่ะ ตราบเท่าที่ยังสามารถเห็นเงาปลายเส้นผมของท่านหยูได้แล้ว คนอื่นๆ ก็เหมือนพร๊อบประกอบฉากเท่านั้นล่ะ "

หวังว่าจะสามารถพูดคุยกันอย่างเป็นมิตร อืม ถ้าเป็นพวกคาลเดียล่ะก็ เรื่องนี้ให้เป็นแค่ฝันก็มากเกินพอแล้วล่ะ

มองดูสองพี่น้องฝาแฝดที่เอาแต่พูดถึงกันจากตรงนี้แล้วก็เบ้หน้า

" ฟรี kick 1 ชม.ค่ะ " " ข้าทำเพื่อท่านริชาร์ดหรอกนะคะ!!! "

ค้นตู้เย็นในฉิน มีอะไรเหลือให้กินบ้างนะ

อีแบบนั้นคืนนี้กะจะรอให้พระอาทิตย์ขึ้นก่อนรึไง

ฉินในตอนนี้เงียบสงบเหมือนทุกครั้งไป ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ไร้ผู้คนและมืดมิดโดยเฉพาะส่วนที่เป็นนาข้าวของพวกชาวบ้าน ในตัวเมืองเองจุดไฟทิ้งเอาไว้เพียงประปราย ส่วนผู้คนกลับเข้าไปพักกันหมด บ้านเรือนมืดสนิท ยกเว้นแสงไฟที่ยังคงสว่างวาบภายในห้องพักของเธอ

ชงชา

ดวงตาใส่กรอบแว่นหนาเหลือบขึ้นมอง เธอนี่เอง ศีรษะขยับเบนออกเพียงน้อยเหมือนมองหาใครอีกคนอยู่ “ มาคนเดียวหรอ ? ” พูดจบก็เงียบไป “ เหอะ เอาเถอะ แค่ครั้งนี้นะ ” ฉันเนี่ยถ้าให้เลือกก็คงชอบดื่มคนเดียวมากกว่าจะมีใครกวน แต่ช่างปะไร ล่ะเว้นสักครั้งแล้วกัน

แห่มากันอะไรขนาดนั้น /ไม่รับรู้ แต่ชวนแหยเป็นบ้า

มองจากฉิน “ เถียงอะไรไร้สาระจริง ” ยังไงก็ช่าง ฉัน queen อีกเสียง

คาลเดียเบาเสียงหน่อย

Now playing เพลง : รักน้องที่สุดในโลก — เจมิไน คาสเตอร์ 00:00 ●━━━━━━─────── 03:57 ⇆ㅤㅤㅤㅤ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤㅤㅤㅤ↻

#FateHalloweenParty "กิจกรรมสุดท้ายแล้วล่ะค่ะ มาร่วมส่งข้อความสุดท้ายก่อนตาย/กลับบัลลังก์วีรชนกันดีกว่า~!"

“? โฮระ, ไวโอเล็ตงั้นเหรอ อุตส่าห์มาจนได้นะ ฮึ ที่นี่น่ะคงจะมาครั้งแรกล่ะสิ ในฐานะอะไรล่ะ ศัตรู หรือมิตร?”

/ต้มชา