هیچکس از هزاران فرد دارای معلولیت که از طریق اینستا آنلاین‌شاپ و درآمد داشتن حرف نمی‌زنه. قشری که نه حمایت دولتی دارن، نه جایی تو فضای شهری و نه سهمی از استخدام‌ها‌.

‌ ۶۰ روز از #قطع_اینترنت گذشته و نظام داره «گور بابای مردم» ترین استراتژی ممکن رو در حکومت‌داری تست می‌کنه.‌ ‌

بی شرف شد ۶۰ روز! بی پدر شد ۶۰ روز! قرمساق شد ۶۰ روز! #DigitalBlackoutIran

چه طوری فکر کردین به این نتیجه رسیدین که استاد دانشگاه و پزشک باید اینترنت داشته باشند اما اون کشاورز روستایی یا خانم خانه دار نباید اینترنت داشته باشه ؟؟

من نه عنصر نامطلبوم نه خطری برای امنیت ملی نه هر آنچه که اسمشو میزارید من یک جوان ایرانی هستم که ده سال از بهترین دوران جوانی خودم رو صرف مطالعه و تحقیق و یادگیری کارهایی کردم که همگی آمیخته با تکنولوژی و اینترنت بودند ارزش افزوده برای این کشور خلق کردم، ارز وارد این کشور

نه اینترنت باز می کنی نه برنامه ای داری جنگ رو تموم کنی نه پیروز میشی نه تسلیم میشی نه اعتراض میفمی نه نصیحت واقعاا لعنت به این زندگی که برای ما ساختین

شرکتمون جلسه تراپی گذاشته برای همه با این عنوان: Managing Anxiety and Mental Health Impacts of Climate Change on the Future از اینجا تا خاور میانه پرانتز :)))))))))))))))))))))))))))

دوستی به نقل از یک وکیل حقوق‌بشری و در توصیف وخامت و ابهامِ وضعیت پرونده‌ها می‌گفت: صبح‌ اول خبرها رو چک می‌کنیم اگه موکل‌مون اعدام نشده بود بعد دوباره پیگیر پرونده‌اش می‌شیم... #نه_به‌_اعدام

من برای این که اینترنت را برای امنیت ببندی، و بعد همان اینترنت را به قیمت چندین برابر گزافه بفروشی، هیچ دلیلی سراغ ندارم مگر این‌همانی میان ساختار و فساد. این‌همان‌ای جنون‌آمیزِ یک انگل، که دیگه حتی بقایِ میزبان -خودش- هم براش مساله نیست. همین.

واقعا تحمل این جماعت پرچم به دست در خیابان‌ها برام خیلی سخت شده. از ترافیک غیر ضروری و آلودگی صوتی تا نیمه‌شب بگیرید تا خشمی که به دنبال احساس تبعیض میاد. تبعیض در حق حضور در خیابان و ابراز عقیده که آن‌ها دارند و ما خیر. ما شهروندان درجه دوم برای حاکمیت.

حتی تصورشم سخته که واقعاً ۲ ماه شد که اینترنت کل کشور رو قطع کرده‌ان این بیشرف‌ها. #DigitalBlackoutIran‌

احتمالا دوستانی که خارج از کشور هستند این حرف رو درک نکنند چون نچشیدند اما میگم تا حس مارو درک کنید خیلی تلخه خیییلی تلخ و سخته که به هزار زحمت در بیکاری و تورم وحشتناک بتونی 500 هزار تومن 1 میلیون تومن جور کنی بدی دو سه گیگ VPN بخری که بیای X و ... اخبار رو چک کنی و صداتو به

میلیون‌ها نفر بیکار شدن، کسب‌وکارها نابود شدن… اما اینا اینترنت رو حاضر نشدن برای مردم خودشون باز کنن. این لکه‌ ننگ توی تاریخ می‌مونه.

نه عزیز من ۶۲ روز قطعی اینترنت عادی نیست کانفیگ گیگی ۵۰۰ هزار تومن عادی نیست عدم دسترسی به گوگل و چت جی پی تی و ساده ترین چیز ها عادی نیست اون اینترنت پرو و سیم کارت سفید پذیرفته نیست اینترنت طبقاتی پذیرفته نیست این کثافتی که ما گذروندیم اسمش زندگی نیست

دقت کردید که «آموزش» به صورت کلی از بین رفته؟! مدرسه و دانشگاه که کاملا نابود شده، خودمونم بخوایم چیزی یاد بگیریم دسترسی به منابع زیادی نداریم.

ما به هر روشی که ممکن بود توسط جمهوری اسلامی در زندگیمون تحقیر شدیم. از زمانی که مقنعه سر منِ ۶ ساله کردن، تا همین لحظه که با هزار دردسر دسترسی به اینترنت دارم که بدیهی ترین حقمه.

مصیبت های قطع اینترنت بخش های پنهان ! شاید فکر کنید با وصل شدن اینترنت خب همه برمیگردن به هر حال به سرکارشون و تا حد زیادی تو این زمینه مشکلاتشون حل میشه اما به هیچ عنوان این جور نیست منه محتوا ساز همکاران بسیاری دارم که اکنون با توجه به قطعی اینترنت و نداشتن هیچگونه درآمدی

اینترنت رو برای همه برای همه برای همه آزاد کنید بی قید و شرط

ج.ا سالها رویای روزی رو میدید که اینترنت رو یکبار و برای همیشه قطع کنه و راحت بشه. یکبار هزینه اجتماعی‌اش رو هر چی هست بده، و تمام. الان بعد از ۹ هفته جدایی دیجیتال یک کشور ۹۰ میلیونی از جهان بیرون بدون دردسر خاصی، واقعا چه چیزی ممکنه باعث تغییر در تصمیم و وصل کردن اینترنت بشه؟

من دنبال گدایی و التماس برای “پول” نیستم. من حق خودمو میخوام. یک بستر ساده برای کار کردن و پول درآوردن که اسمش اینترنته. مثل آب و برق و گاز که اگر نباشه بانک و کشاورزی و پست و حمل و نقل تعطیل میشه. اینترنت نیست و کار و شغل ما هم نیست و نابود شده.