شوپنهاور، اینجا و به سیاقِ رویه‌ی متداولِ اغلب متفکران آن دوران، تعمیم‌های دست‌ودلبازانه می‌دهد. اما نکته‌ی اصلیِ حرف‌اش قابل تامل است و ناشی از بینشِ عمیق‌اش داشت: این‌که امور پیشِ‌پاافتاده بیش از تصمیم‌ها و قدم‌های بزرگ فاش‌کننده‌ی لایه‌های درونیِ ذهن‌ِ آدمی‌ست.

“جامعه‌ی بدون ادبیات، محکوم است به توحش معنوی و ممکن است حتی آزادی‌ خود را به خطر اندازد.” بارگاس یوسا همه‌ی تبریک‌های جهان به نویسنده‌ای که افتخار دوستی‌اش را هم دارم

هستهٔ سختِ طبیعتِ غیرمنطقیِ انسان علی صدر دفتر پانزدهم بارو در بیانی شعارگونه نوشت «شکستنِ هستهٔ اتم آسان‌تر است تا درهم‌شکستنِ یک پیش‌داوری». با این مقدمهٔ نه‌چندان امیدبخش نتیجه گرفت ناسازگاری‌ها و تضادهای ذاتیِ آدمیزاد زمینه‌سازِ ستیزهایی دائمی میانِ baru.ir/mag-contents/t…