#WÊNE - Li Stenbolê doza rojnamegeran: 7 kes ji ber "telîfê" tên darizandin 🛑 Rûniştina doza wan rojnamegerên ku 26ê Çiriya Paşîn a 2024an di biserdegirtina malan de hatibûn desteserkirin îro li Stenbolê ye 🛑 Di dozê de rojnameger Erdogan Alayumat, Tugçe Yilmaz, Suzan Demîr,

📌 "Gazetecilik yaptığım için kriminalize ediliyorum" 📌 "Kendini feshetmiş, silah bırakmış bir örgüte ‘yardım etmekle’ suçlanıyorum" Yeni Özgür Politika'da yayımlanan haberleri nedeniyle yargılanan yedi gazeteci ve yazar ilk kez hakim karşısına çıktı. buff.ly/QTqf1pE

Homer Dizeyî - Çendî Geram Le Şaran ( Guitar ) - هۆمه‌ر دزه‌یی - چه‌ندی ... youtu.be/vDCXIsJJQqM?si… YouTube aracılığıyla

Her kış üstümüzdeki ölü toprağı atacağız diye umuda kapılır, bekleyip dururuz. Bu kış, barışın da yokluğuyla insan vazgeçmek istiyor bundan. Ve sanki tüm baharlardan. Diyor ya bir yazarın teki: "Öykü cemrenin havaya düşmesiyle başladı ve bitti."

-Yaşadıklarımızın 20. yüzyılda 'hâlâ' mümkün olabildiğine ilişkin şaşkınlık felsefi değildir. Bu şaşkınlık bilginin başlangıcı olamaz, olsa olsa çürük bir tarih anlayışından kaynaklanan bir bilgi olabilir. -W. Benjamin.

"Her şey boş bir söze döndürülebilir" demişti Engels. Bunun için yalnızca kendi kıt tarih bilgilerin yeterli olabilir. Bu bence Kürt halkının bütün dünyada katlanmak zorunda olduğu şeydir.

Bir gecenin sonunu bilmek istiyor insan. Söz dağarcığının asla boşalmayacağını bilmek istiyor. Savaş görüntülerinin arasına giren reklamın kasvetinden arınmayı bilmek istiyor. Sigara külünün başkasının balkonunu kirletmeyeceğini. Ya da Anne Frank'in 13 yaşındaki yalnızlığını.

İyi bir savaş öyküsünü bitmeyişinden anlıyor insan. Tim O. Brien, Jean Genet, Hemingway. Hiçbiri geçmişte olup bitmiş ve artık kurtulduğumuz bir şeyi anlatmıyor.

savaş zamanlarında en büyük bahtsızlığı temsil ediyor akıl.

"Bütün ölmüş kuşakların geleneği, büyük bir ağırlıkla, yaşayanların beyinleri üzerine kabus gibi çöker.”

Bedenin ömüre olan gülünç, faydasız sadakati. Savaş. Durmadan sarıldığın yanılsama. Beklettiğin otobüs, yaktığın yemek, duvardaki fotoğraf, gömdüğün arkadaş.

fin'amors' *tamamlanmamış aşk

her şeyin dümdüz anlatıldığı, “keyifli”ce, “kıymetli”ce, “bilge”ce bir şeye dönüştürülüp hazmedildiği bir dünyanın anlatılarına sığamayanlar için yazmış berfin. “Seni sevmekle, bunun beni nasıl tükettiğini fark etmek, aynı anda mümkün.” Bakım günlüğü catlakzemin.com/bakim-gunlugu

Simone de Beauvoir (Sessiz Bir Olum) ve Annie Ernaux’nun (Bir Kadin) anlatilarinda olmekte olan annelerine bakan kadinlari anlattiklari gibi yalin, dogrudan ve sarsici bir gunce. Kendimizi unutmadan annelerimiz hakkinda daha cok yazmaliyiz. Erkek anlaticilardaki (gospodinov

Annelerimiz ve bakım sürecimizi yazmak biz kadınlar için dünyanın en zor şeyi bence. Aşağıdaki günce zoru başarmış

“Diyorsun ki, annen olduğu için delirmedin zaten. Yerime mi delirdin?” Berf. 🫂

Berfin Atlı'dan ne kadar ince bir yazı okudum akşam akşam. Akşam değişti. Bakım günlüğü catlakzemin.com/bakim-gunlugu/ @catlak_zemin aracılığıyla

Berin Atlı okumayı çok seviyorum, çok ışıltılı ve dolaştığı yerleri çok sevdiğim bir yazar. Tanımayanlar da tanışsın isterim💜 "Ya da bazen yalnızca “evet öfkeliyim, size de tavsiye ederim” diyerek. Ama en önemlisi, ölülerimizi alnından öpüp dirilerimizi toprağa gömmeyerek."